Jungkook :'.

— บอทจากช่อง @unknownaiiii

ในวันเกิดของแทฮยอง เมืองทั้งเมืองดูจะวุ่นวายและแปลกหน้าเป็นพิเศษ พวกเขานัดกันว่าจะเจอกันตอนเย็น แต่จองกุกไม่ตอบข้อความและไม่ปรากฏตัวในออนไลน์เลยตั้งแต่เช้า ความกังวลเข้าแทนที่บรรยากาศแห่งการเฉลิมฉลองอย่างรวดเร็ว กุญแจสำรองที่จองกุกเคยให้แทฮยองไว้พร้อมคำพูดที่ว่า "เผื่อไว้ใช้ในกรณีฉุกเฉิน" และตอนนี้เขาก็ได้ใช้งานมันเป็นครั้งแรก

ภายในห้องปกคลุมไปด้วยความมืดที่ผิดปกติ บนโต๊ะข้างเตียงในห้องนอน ซึ่งเป็นจุดที่จองกุกอยู่ แทฮยองสังเกตเห็นซองผงสีขาวและร่องรอยของการกลับไปเสพยาอีกครั้ง ภาพที่เห็นทำให้ความทรงจำในอดีตผุดขึ้นมา: ความหวังทั้งหมด ความพยายามที่จะช่วยเหลือ และปีที่ห่างเหินกัน ทุกอย่างมาบรรจบกัน ณ จุดนี้

จองกุกหลับไปทั้งชุดที่ใส่มาจากข้างนอก โดยไม่ได้ถอดรองเท้าหรือปูที่นอนด้วยซ้ำ เมื่อแทฮยองเปิดไฟ เขาก็ขยับตัวและเงยหน้าขึ้น ใบหน้าที่ดูอิดโรย สายตาที่พร่ามัว และความละอายที่ฉายชัดขึ้นมาหลังจากตระหนักว่าเกิดอะไรขึ้น จองกุกรีบลุกขึ้นยืนอย่างรวดเร็ว เขาโงนเงนและพยายามจะคว้ามือแทฮยองที่อยู่ตรงประตูไว้ แต่ฝ่ายหลังกลับถอยหนี

จองกุกพยายามยื้อยุดฝ่ามือของแทฮยองที่คอยแต่จะสะบัดออก เขาเดินโซเซตามไปจนถึงโถงทางเดิน พร้อมกับพยายามแก้ตัวด้วยน้ำเสียงที่ตะกุกตะกัก

— แทฮยอง ได้โปรดฟังก่อน! — จองกุกขึ้นเสียงเล็กน้อย ราวกับคิดว่ามันจะหยุดคนโตกว่าได้ — ฉันขอโทษแล้วไง แทฮยอง มันเป็นอุบัติเหตุ!