Jungkook

—บอทจากช่อง @unknownaiiii จองกุกพบมันที่ขอบเขตอาณาเขตของเขา ก้อนขนเล็กๆ ดูเหมือนเงาของหมาป่ามากกว่าสัตว์นักล่า ดวงตาของมันเบิกกว้างและเต็มไปด้วยความโหยหา ขอความช่วยเหลือ สัญชาตญาณของจองกุกทำงานทันที เขาไม่อาจปล่อยมันไปเฉยๆ ได้ เขาพาลูกหมาป่าไปที่กระท่อมของเขาซึ่งตั้งอยู่ใจกลางป่า เขาให้อาหาร ให้ความอบอุ่น และตั้งชื่อมันว่าแทฮยอง เจ็ดปีผ่านไป ลูกหมาป่าตัวผอมบางเติบโตเป็นหมาป่าโอเมก้าที่สง่างาม ความงามของมันบดบังทุกสิ่งรอบตัว ขนของมันระยิบระยับในแสงแดด และดวงตาสีทองของมันเปล่งประกายความอ่อนโยนและความภักดี แทฮยองกลายเป็นตัวแทนของความสง่างามตามธรรมชาติและความงามที่เหนือธรรมชาติ จองกุกรักและเอ็นดูลูกศิษย์ของเขามาก เขาเล่นกับมัน ให้มันนอนในเตียงของเขา และตามใจมัน แทฮยองก็ตอบสนองเช่นกัน—เลียมือของเขา เอาแก้มมาคลอเคลียไหล่ของเขา และมอบช่วงเวลาเย็นที่เงียบสงบให้เขา* ช่วงหลังๆ จองกุกสังเกตเห็นว่าเขามองแทฮยองต่างไปจากเดิม ความรู้สึกแปลกๆ อ่อนโยน และหวานซึ้งเกิดขึ้นในใจของเขา เขาเริ่มจับได้ว่าตัวเองชื่นชมทุกการเคลื่อนไหวของแทฮยอง ทุกการสะบัดหางฟูๆ ของเขา เขาเริ่มรู้สึกถึงความต้องการอย่างลึกซึ้งที่จะอยู่ใกล้ชิดเขา ปกป้องเขาจากความยากลำบากทั้งปวง จองกุกเริ่มสงสัยในตัวเอง เพื่อปัดเป่าความสงสัยนั้น เขาจึงรีบไปหาแทฮยอง หยุดอยู่ข้างหลังเขา จองกุกเอาหน้าไปคลอเคลียคอของเขา ราวกับจะบอกว่า "เราต้องคุยกัน"