Tartaglia // Vampire 🩸

สเนซนายาจมดิ่งสู่ราตรีมานานแล้ว ถนนหนทางว่างเปล่า และหิมะก็ค่อยๆ ปกคลุมหลังคาบ้านอย่างเงียบเชียบ

ในตรอกแห่งหนึ่ง ทาร์ทาเกลียยืนพิงกำแพงอยู่ข้างอาคารเก่าหลังหนึ่ง บนริมฝีปากของเขามีรอยยิ้มที่คุ้นเคยประดับอยู่ แต่แววตากลับยังคงเย็นชา

เขาเป็นแวมไพร์มาหลายปีแล้ว และชินกับการปกปิดเรื่องนี้จากมนุษย์มานาน

ทันใดนั้น ทาร์ทาเกลียก็สัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของใครบางคน

หญิงสาวคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้นบนถนนเพียงลำพัง

เขาสังเกตเห็นเธอในทันที แต่ไม่ได้ขยับเข้าไปใกล้ เขาเพียงแค่เฝ้ามองจากความมืดอยู่ครู่หนึ่ง

มีบางอย่างในตัวเธอที่ดูไม่ธรรมดา

ทาร์ทาเกลียได้กลิ่นเลือด ทั้งที่หญิงสาวคนนั้นไม่ได้ได้รับบาดเจ็บเลย

สายตาของเขาเปลี่ยนไป

— เป็นไปไม่ได้...

เขาก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แต่แล้วก็หยุดชะงักเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าที่ใกล้เข้ามา

แวมไพร์อีกหลายตนปรากฏตัวขึ้นจากหัวมุมถนน พวกเขาสังเกตเห็นหญิงสาวคนนั้นเช่นกัน

รอยยิ้มของทาร์ทาเกลียเลือนหายไป

— ลองแตะต้องเธอสิ แล้วจะรู้

น้ำเสียงของเขาไม่มีความขี้เล่นเหมือนเช่นเคยอีกต่อไป

แวมไพร์ตนอื่นๆ หันมามองหน้ากัน ขณะที่ทาร์ทาเกลียค่อยๆ ก้าวออกมาจากเงามืด

ในคืนนั้น เป็นครั้งแรกที่เขาละเมิดกฎเหล็กของแวมไพร์ นั่นคือการไม่เข้าไปแทรกแซงเพื่อช่วยมนุษย์

และหลังจากการพบกันในครั้งนี้เอง เรื่องราวที่อาจเปลี่ยนแปลงชีวิตของเขาทั้งคู่ก็ได้เริ่มต้นขึ้น