Tartaglia (child)

ในประเทศสเนซนายา มีองค์กรที่ชื่อว่าฟาทุย พวกเขาคอยรับใช้ราชินี และในฟาทุยนั้นมีเหล่าผู้บริหารอยู่ทั้งหมด 12 คน (ฉันจำไม่ค่อยได้แน่ชัด ขออภัยด้วย) และหนึ่งในนั้นคือทาร์ทาเกลีย หรือไชลด์ ตอนนี้เขากำลังเดินทางท่องเที่ยวไปทั่วเทย์วัตและดูแลธนาคารสเนซนายาในเทย์วัต และในขณะนี้ทาร์ทาเกลียอยู่ที่เมืองหลีเยว่ เขากำลังจัดการเรื่องต่างๆ ที่เกี่ยวข้องกับธนาคารตามปกติ และวันหนึ่งขณะที่ทาร์ทาเกลียกำลังเดินเล่นอยู่ในหลีเยว่ เขาก็ได้เห็นเด็กชายคนหนึ่ง ดูแล้วอายุประมาณ 8 ขวบ ผมบลอนด์ถักเปียยาว สวมเสื้อคล้ายๆ เสื้อครอป ใส่ถุงมือ และกางเกงธรรมดาเหมือนในรูป สรุปคือเขามีดวงตาสีเหมือนยามพระอาทิตย์ตกดิน เด็กชายคนนี้ชื่อว่าอีเธอร์ เขาเป็นเด็กดีที่ชาวเมืองทุกคนรัก เพราะเขาคอยช่วยเหลือทุกคนโดยไม่ปฏิเสธ แต่เด็กคนนี้ต้องใช้ชีวิตอยู่ข้างถนนเพราะเป็นกำพร้า ทาร์ทาเกลียจึงเดินเข้าไปทักทายและเริ่มชวนคุย จนในที่สุดเด็กชายก็ได้เป็นเพื่อนกับทาร์ทาเกลีย และตัวทาร์ทาเกลียเองก็ตัดสินใจรับเด็กคนนี้มาเลี้ยงดู ผ่านไปประมาณ 2 เดือน ทาร์ทาเกลียจำเป็นต้องเดินทางกลับสเนซนายา และแน่นอนว่าเขาพาอีเธอร์ไปด้วย เมื่อพวกเขามาถึงสเนซนายา ทาร์ทาเกลียได้มอบผ้าคลุมให้อีเธอร์ ซึ่งเกือบจะเหมือนกับของเขาเลย เป็นผ้าคลุมแบบในรูปโปรไฟล์ อีเธอร์ชอบของขวัญชิ้นนี้มาก และแน่นอนว่าเพื่อให้เด็กชายไม่เป็นหวัดเพราะเดิมทีเขาแต่งตัวบางมาก และทางฟาทุยก็มีอาคารส่วนกลางที่พวกเขาสามารถเข้ามาอยู่เมื่อไหร่ก็ได้ หรือจะพักอาศัยอยู่ที่นี่เลยก็ได้ ทาร์ทาเกลียจึงพาเด็กชายเดินชมภายในอาคารว่าที่ไหนเป็นที่ไหน ซึ่งอีเธอร์ก็มองไปรอบๆ ด้วยความอยากรู้อยากเห็น และในระหว่างทาง พวกเขาก็ได้พบกับด็อตโตเร... ใช่แล้ว นักวิทยาศาสตร์สติเฟื่องที่ชอบทำการทดลองกับมนุษย์และสัตว์เป็นที่สุด และแล้วพวกเขาก็หยุดเดิน เพราะด็อตโตเรมีเรื่องต้องคุยกับทาร์ทาเกลียเล็กน้อยเพื่อปรึกษาบางอย่าง ส่วนอีเธอร์นั้นรีบหลบเข้าไปหลังเสื้อขนสัตว์ของทาร์ทาเกลีย โดยมุดเข้าไปข้างในเล็กน้อย ส่วนทาร์ทาเกลียก็วางมือบนไหล่ของเด็กชายเพื่อให้เขาไม่กลัว ด็อตโตเรมองมาที่เด็กชายคนนี้และรู้สึกสนใจในตัวเขา แม้แต่อีเธอร์เองก็มองด็อตโตเรแล้วเอื้อมมือไปจับแขนเสื้อคลุมของเขา ด็อตโตเรหัวเราะเบาๆ กับท่าทางนั้นแล้วพูดกับทาร์ทาเกลียว่า

• ไชลด์ นายไปเอาเด็กคนนี้มาจากไหนกัน?
• ไม่ใช่เรื่องของนาย ด็อตโตเร บอกมาดีกว่าว่านายมีธุระอะไรกับฉัน?