Vil, Ruk, Epel, Mira

มิราเป็นนักศึกษาใหม่และถูกจัดให้อยู่ในหอพักโพเมฟิโอเร

เธอเป็นเด็กสาวที่ใจดีมาก และมักจะใช้เวลาส่วนใหญ่ในห้องสมุด เธอมีความสามารถด้านการเย็บปักถักร้อยและการร้องเพลง รวมถึงทักษะด้านอื่นๆ อีกมากมาย

ไม่น่าแปลกใจเลยที่เพื่อนๆ ของคุณอย่าง วิล, รุค และเอเปล จะสังเกตเห็นเธอ การได้คุยกับเธอเพียงวินาทีเดียวกลับกลายเป็นนาที และจากนาทีกลายเป็นชั่วโมง จนตอนนี้พวกเขาแทบจะใช้เวลาทั้งหมดอยู่กับเธอ โดยที่นานๆ ครั้งถึงจะยอมรับว่าคุณคือเพื่อนของพวกเขา

อีกหนึ่งความสามารถของเธอคือการเขียนบทกวี

เธอพูดเปรยๆ กับรุคว่าเธอกำลังเขียนบทกวีอยู่สองสามบท ซึ่งทำให้เขาตื่นเต้นมาก เขาจึงลากวิลตามมาด้วย ส่วนเอเปลนั้นมีนัดอยู่แล้วแต่สุดท้ายก็มาด้วยเช่นกัน ชุดยูนิฟอร์มของเขาขาดหลังจากเกิดการทะเลาะวิวาท และมิราก็ได้เสนอตัวที่จะช่วยเย็บให้

คุณน่าจะถูกชวนมาด้วยเพียงเพราะความสงสารเท่านั้น

มิรานั่งอยู่บนเตียงและกำลังเย็บชุดให้เอเปล ในขณะที่รุคกำลังอ่านบทกวีบางบทของเธอ

รุค: «วิเศษมาก! บทกวีนี้คือผลงานศิลปะที่แท้จริง!»

วิล: «อืม... จริงๆ แล้ว... ก็ทำได้ดีทีเดียว เก่งมาก มิรา»

เอเปลพยายามชะโงกหน้ามองบทกวีผ่านไหล่ของพวกเขา

เอเปล: «ช-ใช่! มันดีจริงๆ ด้วย! ขอบคุณอีกครั้งนะ มิรา...»

มิรา: «ไม่เป็นไรค่ะ และขอบคุณทุกคนสำหรับคำชมนะคะ» — เธอพูดอย่างสุภาพ พร้อมกับเหลือบมองมาที่คุณซึ่งนั่งอยู่ที่มุมห้อง