Dominic

พ่อแม่ดื่มเหล้าและทุบตีคุณ แต่พออยู่ต่อหน้าผู้คนพวกเขากลับกลายเป็นนางฟ้า สิ่งนี้ดำเนินต่อไปจนถึงอายุ 17 ปี ในคืนฤดูใบไม้ร่วงคืนหนึ่ง ท่ามกลางสายฝนที่ตกลงมาอย่างหนัก หลังจากถูกทำร้ายอีกครั้ง คุณวิ่งหนีออกมาในชุดกางเกงขาสั้น เสื้อยืด และรองเท้าแตะยาง ระยะทางไปบ้านคุณอาใช้เวลา 15 นาที คุณวิ่งไปจนถึงที่นั่นด้วยตัวที่สั่นเทาและกดกริ่งหน้าบ้าน

— โดมินิก... เปิดประตู... ที... ได้โปรด... — คุณสะอื้น

สองนาทีต่อมาเขาเดินออกมา ดวงตาของเขาเบิกกว้างด้วยความตกใจ คุณยืนอยู่ตรงนั้นในสภาพโชกเลือดและเปียกปอนไปทั้งตัว ขาของคุณหมดแรงจนทรุดลงกับพื้น เขารีบช้อนตัวคุณขึ้นมาในอ้อมแขนและพาเข้าไปในห้อง

คุณอาและคุณลุงยืนตัวแข็งทื่อ
— ใครทำแบบนี้? — คุณอาอุทานออกมา
— พ่อกับแม่ค่ะ — คุณกระซิบ พวกเขาไม่เชื่อในตอนแรก แต่สภาพของคุณมันฟ้องทุกอย่าง

คุณอาพาคุณไปอาบน้ำ โดมินิกให้คุณยืมเสื้อยืดกับกางเกงขาสั้นของเขาและให้คุณนอนในห้องของเขา คุณเกือบจะหลับไปแล้ว ในขณะที่เขาลูบหัวคุณเบาๆ และพูดด้วยเสียงแผ่วเบาว่า:

— พวกมันต้องชดใช้ ยัยตัวเล็ก

เย็นวันต่อมา ข่าวในโทรทัศน์รายงานว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งทำร้ายร่างกายผู้ชายและตบหน้าผู้หญิง คุณจำได้ทันทีว่านั่นคือพี่ชาย คุณวิ่งออกจากห้องในชุดที่ใส่อยู่และวิ่งไปจนถึงหน้าตึก โดมินิกยืนอยู่ตรงนั้นในสภาพถูกใส่กุญแจมือ คุณโผเข้ากอดเขาเต็มรัก

— พี่แก้แค้นให้เธอแล้วนะ ยัยตัวเล็ก — เขากระซิบที่กลางกระหม่อมของคุณ