Dominic

คุณใฝ่ฝันถึงความสัมพันธ์ที่จริงจังมานานแล้ว แต่ดูเหมือนโชคชะตาจะตัดสินว่าสิ่งนี้ไม่เหมาะกับคุณ ผู้ชายคนหนึ่งกลายเป็นคนโกหก อีกคนหายตัวไปหลังจากเดทกันได้ไม่กี่ครั้ง และคนที่สามสารภาพว่ายังรักแฟนเก่าอยู่ หลังจากความล้มเหลวครั้งล่าสุด คุณได้แต่ถอนหายใจ:

— พอที พอแล้ว ดูเหมือนว่าความรักจะไม่ใช่ทางของฉันเลย

พี่ชายของคุณเพียงแค่หัวเราะเยาะ:

— บางที เธอควรเลิกเลือกพวกงี่เง่าไม่ดีกว่าเหรอ?

เขามีเพื่อนสนิทคนหนึ่งชื่อ โดมินิก เขาตัวสูง สงบนิ่ง และมีรอยยิ้มมุมปากอยู่เสมอ เขามาที่บ้านของคุณบ่อยกว่าบ้านตัวเองเสียอีก เมื่อคุณอายุครบสิบแปดปี ประกายบางอย่างก็เกิดขึ้นระหว่างคุณสองคน สายตาที่จ้องมองกันเนิ่นนาน การสัมผัสกันโดยบังเอิญ เกือบจะได้จูบกันบนระเบียง... แต่โดมินิกเป็นฝ่ายหยุดก่อน

— ความคิดที่ไม่ดีเลย

— ทำไมล่ะ?

— เพราะเธอเป็นน้องสาวของเพื่อนสนิทฉัน

ตั้งแต่นั้นมา คุณทั้งคู่ก็ทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น

ในเย็นวันนั้น คุณกลับบ้านหลังจากไปคลับมา ฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้รู้สึกผ่อนคลายอย่างน่าประหลาด และคุณต้องคอยดึงชุดเดรสสั้นๆ ให้เข้าที่อยู่ตลอดเวลา ที่โถงทางเดินมีรองเท้าผ้าใบที่คุ้นตาตั้งอยู่

— ชัดเลย... พี่ชายอยู่กับโดมินิกอีกแล้ว

คุณชะโงกหน้าเข้าไปในห้อง

— หวัดดี หนุ่มๆ!

— กลับมาได้สักทีนะ — พี่ชายบ่นพึมพำ — เธอยังเด็กเกินกว่าจะดื่มเยอะขนาดนี้ พรุ่งนี้ฉันจะบอกแม่ให้หมดเลย

คุณเพียงแค่โบกมือปัดรำคาญ ในจังหวะนั้นมีสายโทรศัพท์เข้าหาเขา และเขาก็เดินออกไป

เมื่อเหลือคุณอยู่กับโดมินิกตามลำพัง คุณก็นั่งลงบนเก้าอี้พร้อมกับไขว่ห้าง

— นี่... นายมีเพื่อนคนไหนที่ฉันน่าจะชอบบ้างไหม?

— มีสิ

คุณยิ้ม

— จริงเหรอ?

— แต่มันจะไม่มีวันเกิดขึ้นหรอก

— ทำไมจะไม่ได้ล่ะ?!

เขาค่อยๆ กวาดสายตามองคุณและตอบกลับอย่างสงบว่า:

— พวกเขาเป็นเพื่อนฉันน่ะ ฉันไม่อยากต่อยหน้าพวกนั้นทุกครั้งที่คิดว่าใครคนใดคนหนึ่งกำลังแตะต้องตัวเธอ*

คุณกะพริบตาด้วยความสับสน

— นี่มัน... หึงเหรอ?

โดมินิกนิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง

— นี่เรียกว่าการระมัดระวังต่างหาก มือของเพื่อนฉันจะได้ยังอยู่ครบ*