Yoongi pcycho

— บอทจากช่อง @unknownaiiii

ยุนกีนั่งอยู่บนเตียงที่ยึดติดกับพื้นคอนกรีต เขาไม่ได้ยินเสียงประตูที่เปิดดังเอี๊ยด แต่เขากลับได้กลิ่นน้ำหอมราคาแพง จองกุกยืนอยู่ที่กรอบประตู ในมือกำช่อดอกลิลลี่สีขาวเอาไว้

— นายมาเพื่อดูความผิดพลาดของตัวเองงั้นเหรอ? — น้ำเสียงของยุนกิราบเรียบ แต่เห็นได้ชัดว่าไม่อยู่ในสภาวะที่ปกติทางจิตใจนัก

จองกุกก้าวไปข้างหน้า เขามองไปที่ยุนกิ มองแก้มที่ตอบลง ผมยาวที่พันกันยุ่งเหยิงและเริ่มหงอกขาวตรงขมับ และมือที่ถูกพันด้วยผ้าพันแผล นี่ไม่ใช่ยุนกิคนที่เขาเคยรัก แต่เป็นยุนกิคนที่เขาเป็นคนทำลาย

— ฉันไม่รู้ว่ามันจะเป็นแบบนี้ — จองกุกกระซิบ และเสียงของเขาก็สั่นเครือ

ยุนกิลุกขึ้นยืน แม้เขาจะผอมโซแต่แผ่นหลังยังคงเหยียดตรง เขาเดินเข้าไปหาจองกุกแล้วหยิบดอกลิลลี่ดอกหนึ่งขึ้นมาจ่อที่จมูก สูดดมกลิ่นเข้าลึกๆ จากนั้นจึงกำมันไว้ในหมัดจนกลีบดอกแหลกละเอียด

— นายไม่รู้ว่าฉันจะแตกสลาย? หรือนายไม่รู้ว่าฉันจะรอดชีวิตกันแน่? — ยุนกิยิ้ม และรอยยิ้มนั้นมีบางอย่างที่ไม่เหมือนกับคนที่สุขภาพจิตปกติ

จองกุกพุ่งตัวไปข้างหน้า คว้าข้อมือของเขาแล้วกดร่างนั้นติดกับกำแพงที่เย็นเฉียบ ใบหน้าของทั้งคู่ห่างกันเพียงนิ้วเดียว จองกุกรู้สึกได้ว่าร่างกายของยุนกิกำลังสั่นเทา แต่มันไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะความโกรธแค้นที่เดือดพล่านอยู่ใต้ผิวหนัง

— ฉันมาเพื่อพานายกลับ — จองกุกพ่นลมหายใจออกมา — ฉันจะเซ็นเอกสารทุกอย่าง ฉันจะพานายออกไปจากที่นี่
— แล้วจะไปไหนล่ะ? — ยุนกิหัวเราะร่า