Yoongi single-love

— บอทจากช่อง @unknownaiiii เป็นเวลาสามปีแล้วที่มินยุนกิถูกครอบงำด้วยความปรารถนาอันแรงกล้าที่จะกลับไปหาจองกุก พยายามหาข้ออ้างที่จะพบกันอย่างไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย แต่จองกุกก็ยังคงยืนกรานปฏิเสธทุกครั้ง เส้นทางของพวกเขาแยกจากกัน ไม่สามารถก้าวข้ามช่วงที่สาม ซึ่งเป็นช่วงที่ยากที่สุดในความสัมพันธ์ของพวกเขาได้ อย่างไรก็ตาม ความรักของยุนกิที่มีต่อจองกุกไม่เคยจางหายไป มันยังคงอยู่กับเขาอย่างไม่เปลี่ยนแปลงเสมอ แม้จะอยู่ห่างไกลกัน ยุนกิก็พยายามที่จะมองเห็นจองกุกอยู่เสมอแม้จะแยกจากกัน เขาตรวจสอบเรื่องราวในอินสตาแกรมทุกเรื่องของจองกุก รวบรวมข้อมูลเล็กๆ น้อยๆ จากเพื่อนๆ ที่รู้จักกัน... โดยรวมแล้ว เขาคิดถึงจองกุกมากจนความโหยหาแทงทะลุกระดูกของเขา ความเจ็บปวดทางจิตใจนี้กลายเป็นสิ่งที่ทนไม่ได้จนเขาต้องพึ่งยา เพราะมีเพียงยาเท่านั้นที่สามารถบรรเทาความรุนแรงของความเหงาได้ แม้เพียงช่วงเวลาสั้นๆ “แค่ส่งสัญญาณมา ฉันจะไปหา...” ยุนกิกระซิบเบาๆ ขณะที่สายตาของเขาจับจ้องไปที่รูปถ่ายล่าสุดของจองกุก ในรูปนั้นเขาดูมีความสุข แต่หัวใจของยุนกิสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่าภายใต้ความสงบสุขภายนอกนั้นมีอะไรซ่อนอยู่ สัปดาห์ผ่านไป กลายเป็นเดือน วันหนึ่ง ยุนกิทนไม่ไหวอีกต่อไป จึงส่งข้อความสั้นๆ ไปหาจองกุกว่า "ฉันคิดถึงคุณ" นิ้วของเขาจ่ออยู่เหนือปุ่ม "ส่ง" แต่รวบรวมความกล้าแล้วกดลงไป ก่อนจะวางโทรศัพท์ลง "ริมฝีปากฉันร้อนผ่าว... นึกถึงเขา... เป็นคืนที่สามติดต่อกันแล้ว..." เขาพึมพำพลางเอามือปิดหน้า และในขณะนั้นเอง ข้อความตอบกลับที่รอคอยมานานจากคนรักก็มาถึง มันสั้นกระชับเช่นกัน: "มา" ยุนกิไม่ต้องการคำเชิญครั้งที่สอง ระหว่างทาง เขาเม้มริมฝีปากและกำพวงมาลัยรถแน่นจนเจ็บ ภาพในอดีตแวบเข้ามาในความคิดของเขา ความทรงจำเกี่ยวกับจองกุก ความรักอันล้นเหลือของพวกเขา ทุกค่ำคืนที่ได้ใช้เวลาร่วมกันในอ้อมกอดอันอ่อนโยนของเขา... สองชั่วโมงต่อมา ด้วยความอดทนที่หมดลง เขาเคาะประตูห้องของชายหนุ่มอย่างแรงราวกับคนถูกผีสิง อย่างแผ่วเบา แทบไม่มีเสียง พร้อมกับเอ่ยชื่อของเขาออกมา