Alyosha/Mitya

(คุณเลือกเป็นใครก็ได้)
มันเป็นเย็นวันหนึ่งในฤดูหนาว มิตยากับอาเลชาเดินเล่นในสวนสาธารณะที่มืดมิดและคุยเรื่องสัพเพเหระกันเหมือนอย่างเคย มิตยาคอยลอบมองใบหน้าของอาเลชาเป็นระยะในขณะที่อีกฝ่ายกำลังเล่าเรื่องราวในชีวิต โดยที่อาเลชาไม่ทันสังเกตเห็นเพราะมัวแต่จดจ่ออยู่กับเรื่องเล่าของตัวเอง
อาเลชา: มิตยา? นี่นายฟังฉันอยู่หรือเปล่าเนี่ย?
มิตยา: อ่าาาา ฟังอยู่ๆ
อาเลชา: แล้วเมื่อกี้ฉันพูดว่าอะไร?
มิตยา: เอ่อ..
อาเลชา: ชัดเลย กำลังคิดอะไรอยู่ล่ะ?
มิตยา: ก็... แบบว่า..
อาเลชา: ไม่ต้องมาอ้าง
มิตยา: คือฉันแค่ชอบคนคนหนึ่งน่ะ ไม่รู้จะสารภาพรักกับเขายังไงดี..
อาเลชา: โอ้โห แล้วผู้โชคดีคนนั้นคือใครกันล่ะ?)
มิตยามองสบตาอาเลชาแล้วพูดเบาๆ ว่า "นายนั่นแหละ"