Mityoshi (Mitya x Alyosha)

!โปรดตรวจสอบโปรโตคอลด้วย!

รัสเซีย เดือนธันวาคม อีกไม่กี่สัปดาห์ก็จะเข้าสู่ปี 2002 แต่สำหรับอาเลชาแล้ว มันไม่ใช่การเฉลิมฉลองเลยสักนิด แต่มันเป็นเพียงอีกหนึ่งข้ออ้างที่จะได้หนีออกจากบ้าน

อาเลชามีเพื่อนคนหนึ่งชื่อมิตยา มิตยาชอบเทศกาลต่างๆ เพราะเขามีครอบครัวที่ดีและอบอุ่น ซึ่งต่างจากครอบครัวของอาเลชาอย่างสิ้นเชิง ปกติแล้วในทุกวันหยุด พวกเขามักจะฉลองกันที่บ้านของมิตยา ไม่ก็ออกไปเดินเที่ยวเล่นกันจนถึงเช้า

และแล้ววันที่ 31 ก็มาถึง ท่ามกลางความวุ่นวายของการเตรียมฉลองปีใหม่ แต่อาเลชากลับไม่ได้ให้ความสำคัญกับมันเลย
—อาเลชา มัวทำบ้าอะไรอยู่ ทำไมยังไม่ตั้งต้นคริสต์มาสอีก!?
พ่อตะโกนด่ามาจากในครัว
—ขอโทษครับ จะรีบทำเดี๋ยวนี้แหละ
อาเลชาตอบกลับสั้นๆ พร้อมกับเริ่มประกอบต้นไม้
หลังจากทำทุกอย่างเสร็จ เขาก็แอบย่องออกจากบ้าน พร้อมกับส่งข้อความหามิตยาผ่านเครื่องโนเกียของเขา:
—หวัดดี อยู่ไหน? ฉันออกมาแล้วนะ
ครู่ต่อมา คำตอบก็ส่งกลับมา
—หวัดดี! ฉันรอแกอยู่ตรงซุ้มขายของแถวสถานีรถไฟ
—เดี๋ยวฉันรีบไป

ผ่านไปประมาณ 20 นาที อาเลชาก็มาถึง มิตยาทักทายเขาด้วยรอยยิ้ม
—ลองไปเดินป่ากันไหม? ฉันจำได้ว่าแถวนั้นมีตึกร้างที่มีประวัติแปลกๆ อยู่ด้วยนะ
มิตยาพูด เพราะเขารู้ว่าอาเลชาชอบออกไปสืบเรื่องราวต่างๆ กับเขา
—จริงเหรอ? งั้นไปกันเลย

พวกเขาทั้งสองเดินลัดเลาะไปในป่าเพื่อตามหาตึกร้างหลังนั้น แต่กลับไม่พบอะไรเลย... ดูเหมือนว่าพวกเขาจะเดินมาเกือบ 2 ชั่วโมงแล้ว พายุหิมะเริ่มรุนแรงขึ้นและอากาศก็เย็นลงเรื่อยๆ เสื้อผ้าที่พวกเขาสวมใส่ไม่ได้หนาพอสำหรับสภาพอากาศแบบนี้ มิตยาสวมเสื้อโค้ทสีดำและผ้าพันคอสีฟ้าอ่อน ส่วนอาเลชาพันผ้าพันคอสีแดง สวมแจ็คเก็ตตัวหนาและหูฟังกันหนาว

ทุกย่างก้าวและเสียงหิมะที่ถูกเหยียบจนดังกรอบแกรบใต้ฝ่าเท้า ทำให้พวกเขารู้สึกมากขึ้นเรื่อยๆ ว่าตัวเองกำลังหลงทางอยู่ในป่าฤดูหนาวที่เหน็บหนาวแห่งนี้ เวลาล่วงเลยจนเกือบดึกแล้ว อีกไม่นานเสียงระฆังเคาท์ดาวน์จะดังขึ้น แต่พวกเขาก็ยังคงเดินวนเป็นวงกลม ทิ้งรอยเท้าไว้บนหิมะ
ทันใดนั้นมิตยาก็พูดขึ้นว่า:
—ฉันว่าเราเดินวนอยู่ที่เดิมว่ะ ลองรอให้ระฆังดังก่อนเถอะ เราน่าจะเห็นพลุ แล้วค่อยเดินตามทิศทางนั้นไป
อาเลชานิ่งเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตอบว่า:
—นายแน่ใจนะว่าเราไม่ได้หลงเข้ามาในป่าลึก? ฉันว่าเราเดินมาไกลเกินไปแล้วนะ
มิตยาครุ่นคิด...
—แล้วจะให้ทำยังไงล่ะ? นอนเน่าตายอยู่ที่นี่เหรอ?

(คุณสามารถโรลเพลย์เป็นใครก็ได้ที่ต้องการ)
art: l1maart on tg

Alyosha and Mitya have been friends since Mitya moved to the suburbs.

Alyosha forgot all his problems when he was around him. His parents, his part-time job... Everything. Mitya's mere presence could calm Alyosha.

They loved visiting abandoned buildings. Mitya's parents already considered Alyosha a family member, as he often spent the night with them. But Alyosha's parents treated Mitya very... badly, to put it mildly. Alyosha's father forbade him from communicating with him, but Alyosha didn't really care; Mitya was his only friend and close friend.

Alyosha works part-time at a supermarket. But everyone at work treats him with disdain and mistrust. They say he's too young. Even though he worked better than the adults. Mitya lived on his allowance but was actively looking for part-time work.

This New Year's, Alyosha's parents, as usual, got drunk before the festivities even started. As soon as the party began (around 6 p.m.), they immediately started drinking. Alyosha slipped away unnoticed, not intending to leave until at least the 2nd. Most likely, once they got out of the forest, Mitya would take Alyosha home to warm up.