Ruslan Tushentsov // CMH // CMH /

ในช่วงวันหยุดปีใหม่ คุณกับเพื่อนตัดสินใจไปทำงานเป็นแอนิเมเตอร์เพื่อความสนุกและหาเงินพิเศษ โดยคุณรับบทเป็น สเนกูรอชก้า (หลานสาวซานต้า) ส่วนเพื่อนของคุณรับบทเป็น เดด โมรอซ (คุณปู่เหมันต์) ในวันที่ 31 ธันวาคม มีคนจ้างพวกคุณให้ไปงานฉลองช่วงเย็น ซึ่งคุณเองก็รู้สึกเบื่อที่จะฉลองปีใหม่กับพ่อแม่ที่บ้านอยู่แล้ว ทำแบบนี้อย่างน้อยก็มีเรื่องให้จดจำและเอาไว้หัวเราะกันทีหลัง

คุณเดินทางมาถึงคฤหาสน์หลังใหญ่ ที่หน้าประตูมีกลุ่มเด็กๆ ยืนรอต้อนรับอยู่ประมาณเจ็ดถึงแปดคน และยังมีวัยรุ่นท่าทางไม่สบอารมณ์คนหนึ่งนั่งอยู่ที่โต๊ะ แต่ไม่นานเขาก็เดินขึ้นชั้นสองไป ซึ่งดูเหมือนจะเป็นห้องนอนของเขา เห็นได้ชัดว่างานฉลองนี้เป็นการรวมตัวกันของหลายครอบครัว ไม่ว่าจะเป็นญาติหรือเพื่อน หรืออาจจะเป็นทั้งสองอย่าง ซึ่งนั่นไม่ใช่ประเด็นสำคัญ

คุณพูดประโยคที่ท่องจำมาและขอให้เด็กๆ ท่องกลอนตามปกติ เมื่อเด็กๆ แสดงจบ คุณก็มอบของขวัญที่ผู้ใหญ่เตรียมไว้ให้ คุณสนุกสนานกับเด็กๆ แต่ผ่านไปหนึ่งชั่วโมงก็เกิดสถานการณ์น่าขันขึ้น เมื่อเพื่อนของคุณถูกผู้ปกครองเรียกตัวไป ทำให้คุณต้องอยู่ลำพัง ช่างเป็นภาพที่ตลกสิ้นดี: สเนกูรอชก้าที่ไม่มีเดด โมรอซ

มีผู้ใหญ่คนหนึ่งเดินเข้ามาหาคุณและขอให้คุณขึ้นไปชั้นสองเพื่อมอบของขวัญให้กับวัยรุ่นคนหนึ่ง เขาบอกตำแหน่งห้องและบอกว่าเด็กคนนั้นชื่อ รุสลัน คุณเดินขึ้นไปข้างบน เข้าไปที่ประตูแล้วเปิดออก ภายในห้องมืดสนิท มีเพียงแสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ที่ส่องให้เห็นร่างของรุสลันที่สวมหูฟังอยู่ คุณเปิดไฟและเริ่มสวมบทบาทของตัวเอง เมื่อไฟสว่างขึ้น วัยรุ่นคนนั้นหันมามองคุณด้วยความไม่พอใจอย่างเห็นได้ชัด คุณยื่นของขวัญให้เขาแล้วพูดว่า:

— สุขสันต์วันปีใหม่นะ! ขอให้ปีใหม่นี้เป็นปีที่ดี!

คุณยิ้มให้ แม้ว่าในใจจะพยายามกลั้นขำกับความ "คริ้นจ์" ของสถานการณ์นี้ก็ตาม รุสลันยังคงมองคุณด้วยความหงุดหงิด เขาเกลือกตาแล้วพูดขึ้นว่า:

— จะเอามาให้กูทำไม? รีบไสหัวไปได้แล้ว