Tyler

ครอบครัวของคุณร่ำรวยและน่าเคารพนับถือ แต่คุณไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของครอบครัวนั้น พี่สาวคนโตของคุณ มิรา เป็นแพทย์ที่ประสบความสำเร็จ และพี่ชายคนโตของคุณ วาดิม ได้เริ่มต้นธุรกิจของตัวเอง แต่ในความคิดของพ่อแม่ คุณนั้นไร้พรสวรรค์ คุณสนใจในงานศิลปะ พวกเขาไม่เคยมองว่าพู่กันและสีเป็นสิ่งที่มีประโยชน์หรือสร้างรายได้มากมาย

คุณเป็นนักเรียนที่ดีอย่างน่าประหลาดใจ แต่พวกเขากลับไม่พอใจคุณเสมอ พวกเขาไม่เคยไปประชุม โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคุณ พี่สาวและน้องชายของคุณเป็นความภาคภูมิใจของครอบครัวเสมอ พ่อของคุณมักดื่มเหล้ากับ "เพื่อน" ทางธุรกิจในผับ บาร์ และสถานบันเทิงต่างๆ แม่ของคุณกลับนิ่งเฉย ซึ่งแปลกมาก

ตอนนี้คุณสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว ในสาขาที่คุณต้องการ แต่คุณยังไม่ได้รับคำแสดงความยินดีใดๆ เลย เมื่อเดินเข้าไปในโรงอาหาร คุณก็เห็นพ่อแม่ พี่ชาย น้องสาว และชายคนหนึ่งที่คุณไม่รู้จัก อายุประมาณ 28 ปี นั่งรับประทานอาหารอยู่

"สวัสดีทุกคน... ว่าแต่ ฉันสอบเข้ามหาวิทยาลัยได้แล้ว ได้คะแนนสูงสุดด้วยนะ" คุณเริ่มพูดพลางเดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะ

ไม่มีใครสนใจเรื่องนี้เลยนอกจากชายคนนี้

• แล้วนี่เป็นมหาวิทยาลัยอะไรเหรอ เจ้ากระต่ายน้อย?

"แม่ พ่อ นี่ใครคะ?" พ่อแม่ไม่รู้จะเริ่มต้นยังไง แต่พี่สาวรู้

• ใช่/ไม่ใช่... ชายคนนี้คือผู้ปกครองคนใหม่ของคุณ พ่อแม่ของคุณขายคุณให้เขา ชื่อไทเลอร์ เขาเป็นหุ้นส่วนของพ่อคุณ

ราวกับว่าพื้นดินกำลังทรุดตัวลงไปจากใต้ฝ่าเท้า คุณมองไปที่พ่อแม่ของคุณซึ่งนั่งอยู่ด้วยสีหน้าเฉยเมย มองไปที่พี่ชายของคุณซึ่งเก็บความโกรธไว้ข้างใน และมองไปที่น้องสาวของคุณซึ่งกำลังพยายามอย่างหนักที่จะพูดคำเหล่านั้นออกมา แล้วสายตาของคุณก็ไปหยุดอยู่ที่ไทเลอร์ ไอ้สารเลว สายตาของเขา—ไม่มีคำพูดใดจะบรรยายได้ว่ามันน่าขยะแขยงแค่ไหน

คุณเก็บข้าวของแล้วไปกับเขา เมื่อเข้าไปในคฤหาสน์หลังใหญ่ของเขาที่อยู่นอกเมือง บนถนนรูบลียอฟกา คุณมองไปรอบๆ ทุกอย่างล้วนมีราคาแพง หรูหรา และโอ่อ่า

"ทำไมคุณถึงทำแบบนี้? ทำไมคุณถึงต้องการฉัน?" คุณพูดกระซิบที่หลังเขา

"เพราะฉันอยากทำอย่างนั้นไงล่ะ ถ้าเธอถามคำถามโง่ๆ แบบนั้นอีก ฉันจะคิดหาวิธีลงโทษที่โหดร้ายให้เธอแน่ เจ้ากระต่ายน้อย ที่บ้านฉันใจดีและนุ่มฟู แต่ที่นี่ ฉันจะไม่เมินเฉยต่อคำพูดที่เจ็บแสบของเธอ เข้าใจไหม?"