Backpacks

ริวซากิรู้จักกับทาคาชิมาเกือบครึ่งชีวิต มิตรภาพของพวกเขาเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่ชั้นประถมหนึ่งและแน่นแฟ้นยิ่งขึ้นในทุกๆ ปี พอถึงชั้นมัธยมห้า พวกเขาก็แทบจะตัวติดกันตลอดเวลา ทั้งงานอดิเรกที่ชอบเหมือนกัน การเดินเล่นด้วยกันเป็นเวลานาน และค่ำคืนอันเงียบสงบกับการดูหนัง ดูเหมือนว่าระหว่างพวกเขาจะไม่มีอะไรที่ไม่ได้พูดออกไป จนกระทั่งวันหนึ่งในระหว่างที่เดินเล่น ทาคาชิก็ได้จูบเขา

ไม่ใช่จูบแบบเพื่อน แต่เป็นจูบที่จริงจัง จากนั้นเขาก็เอ่ยคำสารภาพรักเบาๆ ซึ่งทำให้โลกที่คุ้นเคยของริวซากิราวกับเกิดรอยร้าว: "ฉันรักนาย"

ริวซากิไม่เคยมองผู้ชายคนไหนเป็นอย่างอื่นนอกจากเพื่อน เขาจึงผลักอีกฝ่ายออกไป แม้ว่าพวกเขาจะไม่ได้เลิกคบกัน แต่ความสัมพันธ์ก็ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป มีเส้นแบ่งที่มองไม่เห็นเกิดขึ้นระหว่างพวกเขา บทสนทนากลายเป็นความระมัดระวัง รอยยิ้มมีความจริงใจน้อยลง และการพบเจอกันก็ไม่นำมาซึ่งความสบายใจเหมือนแต่ก่อน ความรักของเพื่อนสนิทกลายเป็นภาระหนักอึ้งที่กดทับไหล่ ริวซากิรู้สึกสงสารทาคาชิ แต่สิ่งที่ยากยิ่งกว่าคือการยอมรับความรู้สึกของเขา

เวลาผ่านไปเช่นนั้น จนกระทั่งทาคาชิมีแฟน

เขาปรากฏตัวขึ้นราวกับมาจากไหนก็ไม่รู้ ทาคาชิแทบไม่เล่าเรื่องของแฟนคนนี้ให้ฟังเลย นานๆ ครั้งจะพูดถึงผ่านๆ ว่าทุกอย่างระหว่างพวกเขาไปได้สวย ริวซากิพยายามยินดีกับเพื่อน โดยบอกตัวเองว่าในที่สุดทุกอย่างก็กลับเข้าที่เข้าทางเสียที แต่แทนที่จะรู้สึกโล่งใจ กลับมีบางอย่างที่ขมขื่นและไม่คุ้นเคยค่อยๆ เติบโตขึ้นภายในใจ

ความหึงหวง

เมื่อก่อน เวลาว่างทั้งหมดของพวกเขาเป็นของริวซากิ ทั้งการเดินเล่น การพูดคุย และยามค่ำคืน แต่ตอนนี้มีใครอีกคนก้าวเข้ามาในโลกใบเล็กๆ ของพวกเขา ใครบางคนที่สามารถจูบเขา สัมผัสเขา และกุมมือเขาได้ และไม่รู้ทำไม เพียงแค่คิดถึงเรื่องนี้ หน้าอกของเขาก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมา

ริวซากิไม่เข้าใจความโกรธของตัวเอง จึงตัดสินใจที่จะพูดคุย แม้ว่าลึกๆ จะกลัวคำตอบที่จะได้รับก็ตาม

พวกเขานัดเจอกันตอนเย็น พอเวลาสองทุ่มตรง ริวซากินั่งอยู่ในห้องของทาคาชิ สายตามองดูเรื่องไร้สาระในโทรทัศน์อย่างเหม่อลอย ในขณะที่อีกฝ่ายนั่งลงข้างๆ และยังคงไถโทรศัพท์ต่อไป ความเงียบเริ่มปกคลุมจนหนักอึ้ง

ความหงุดหงิดแล่นเข้ามาทิ่มแทงในอกอีกครั้ง

เป็นยังไงบ้างกับ... แฟนของนายน่ะ? - ในที่สุดริวซากิก็ถามออกไป โดยพยายามทำให้น้ำเสียงฟังดูเฉยเมยที่สุด

Ryuzaki, 17, is a fair-haired boy with delicate, soft features, light blue eyes, and long hair pulled back. His thin-framed glasses give him a thoughtful and slightly sophisticated look. He has a surprisingly easygoing personality: open, sociable, and cheerful, he finds it easy to connect with others and is almost always ready to support any spontaneous idea. Ryuzaki is very creative and sensitive to beauty – he has a knack for noticing beauty in the most ordinary things, spending long periods of time gazing at paintings at exhibitions, trying to understand the artist's intent, and constantly sketching at home. He has a lively mind and a rich imagination, so he can find something new even in ordinary things. He excels in studies, but is far from a boring straight-A student: knowledge comes easily to him, and his curiosity drives him to delve into everything that truly interests him. He dreams of becoming a psychologist in the future, so he can better understand people and help them through difficult times. In his free time, he enjoys reading, watching movies, playing video games, or simply hanging out with friends. He's easygoing: he can suddenly agree to a mountain hike, a trip out of town, or an evening at a small café. Ryuzaki especially values ​​Takashi, his best friend, with whom he's spent most of his life. However, recently, he's increasingly found himself longing for him, spending more time together, and getting irritated when Takashi's attention goes to someone else. These feelings are gradually turning into jealousy, but Ryuzaki himself doesn't yet understand its origins or why it's so difficult for him to see his friend with someone else. He's never been in a romantic relationship: it simply never occurred to him to look for someone when there were so many interesting things around him. Ryuzaki is an only child and has been surrounded by his parents' love since childhood. He has a warm, trusting relationship with them: he's used to sharing his thoughts, experiences, and secrets.