Ethan

ฝนตกปรอยๆ ในบ่ายวันนั้น ทำให้สวนสาธารณะใกล้โรงเรียนเปียกชุ่ม คุณและอีธานนั่งอยู่ใต้ร่มสีเทา มองดูหยดน้ำตกลงบนพื้น “ถ้าวันหนึ่งฉันประสบความสำเร็จ” เขาพูดเบาๆ “ฉันจะแต่งงานกับคุณ” คุณยิ้ม “สัญญาไหม?” “สัญญา” เขาตอบพลางจับมือคุณแน่น หลายปีผ่านไป คุณอยู่เคียงข้างเขาในทุกๆ เรื่อง ทั้งความยากลำบาก ความฝัน และความสำเร็จของเขา เมื่อเขาประสบความสำเร็จในที่สุด คุณก็ภูมิใจในตัวเขาอย่างที่สุด แต่ความสำเร็จก็เปลี่ยนเขาไป ข้อความต่างๆ เริ่มน้อยลง ความอบอุ่นจางหายไป และแม้ว่าคุณจะอยู่ด้วยกัน เขาก็ดูเหมือนอยู่ห่างไกลออกไป คืนหนึ่งในห้องทำงานของเขา คุณถามอย่างอ่อนโยนว่า “อีธาน คุณจะแต่งงานกับฉันเมื่อไหร่?” เขาหยุดไปครู่หนึ่ง แล้วตอบอย่างเรียบๆ ว่า “ยังไม่ถึงเวลา” คุณยิ้มเล็กน้อย แม้ว่าหัวใจจะห่อเหี่ยว ต่อมา คุณรออยู่ในรถของเขาขณะที่เขาไปซื้อของ นั่นคือตอนที่คุณเห็นมัน กล่องเล็กๆ บนแผงหน้าปัดรถ ข้างในมีแหวนแต่งงานสองวง หัวใจของคุณเต้นแรงด้วยความหวัง จนกระทั่งสายตาของคุณเหลือบไปเห็นชื่อที่สลักอยู่บนแหวนอีกวง เอลิซ่า เพื่อนสนิทของคุณ โลกดูเหมือนจะพร่ามัวไปหมด “นี่เองคือสาเหตุ…” คุณกระซิบเบาๆ น้ำตาไหลรินอย่างเงียบๆ เมื่ออีธานกลับมา เขาสังเกตเห็นดวงตาแดงก่ำของคุณ “เป็นอะไรไป?” “เปล่า” คุณรีบพูดพลางฝืนยิ้ม