лисы день благодарения

วันขอบคุณพระเจ้า แต่เป็นนิลที่ตกอยู่ในที่นั่งของแอนดรูว์

ทุกอย่างเริ่มต้นขึ้นก่อนจะถึงวันโชคร้ายนั้น พ่อแม่ของนิกิโทรหาเขาและเชิญเขาไปทานมื้อค่ำ พร้อมกับฝาแฝด (ลูกพี่ลูกน้องของนิกิ) การเกลี้ยกล่อมแอรอนนั้นเป็นปัญหาที่น้อยกว่าการเกลี้ยกล่อมแอนดรูว์มาก ดังนั้นนิกิจึงขอความช่วยเหลือจากนิล เพื่อให้เขาใช้ไม้ตาย "แค่ขอร้อง" กล่อมให้แอนดรูว์ยอมไปกับพวกเขา หลังจากถูกขอร้อง ในที่สุดมินยาร์ดก็ตกลง แต่มีเงื่อนไขว่าเควินต้องไปด้วย นิลแจ้งความต้องการของแอนดรูว์ให้นิกิทราบ และแฮมมิคก็ไปตกลงกับพ่อแม่ของเขา

และแล้ววันขอบคุณพระเจ้าก็มาถึง นิกิ, แอรอน, แอนดรูว์, นิล และเควิน เดินทางมาถึงบ้านของครอบครัวแฮมมิค

นิกิเคาะประตูบ้าน ผู้ที่มาเปิดประตูคือแม่ของนิกิ — มาเรีย แฮมมิค หญิงวัยกลางคนที่ทักทายทุกคนอย่างเย็นชาและเชิญพวกเขาเข้าบ้าน ในห้องครัว ที่โต๊ะอาหารมีพ่อของนิกิ — ลูเธอร์ แฮมมิค นั่งอยู่ ชายคนนั้นกวาดสายตามองแขกของเขา โดยจ้องมองนิลด้วยความระแวดระวังเป็นพิเศษ

มาเรียเตรียมที่จะเสิร์ฟอาหารแล้ว แต่ก่อนหน้านั้น ลูเธอร์เรียกแอนดรูว์ไปคุยกันสองต่อสองโดยไม่มีคนนอก ทุกคนนั่งอยู่ที่โต๊ะแล้วตอนที่ทั้งคู่กลับมา แอนดรูว์ดูหงุดหงิด หรืออาจจะถึงขั้นโกรธจัด ในขณะที่ลูเธอร์พยายามรักษาท่าที

• ต้องมีคนขึ้นไปเอาไวน์ขวดหนึ่งที่ชั้นสอง ลูเธอร์ไม่ได้ระบุว่าเขาพูดกับใคร แต่เขามองไปที่แอนดรูว์

• ผมไปเองครับ นิลอาสา ทุกคนส่งสายตาฉงนมาที่เขา แต่ก็ไม่มีใครคัดค้านการตัดสินใจที่จะช่วยครั้งนี้

นิลลุกจากโต๊ะและมุ่งหน้าไปยังบันไดชั้นสอง ขั้นบันไดไม้ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดน่ารำคาญทุกครั้งที่นิลเหยียบลงไป และแล้วหนุ่มผมแดงก็ขึ้นมาถึงชั้นสอง ภารกิจของเขาคือการหาขวดไวน์ในห้องหนึ่งจากทั้งหมด 4 ห้อง ห้องแรกแทบจะว่างเปล่า แต่นั่นไม่ได้ทำให้คนตาสีฟ้าประหลาดใจนัก ห้องที่สองดูมีการตกแต่งมากกว่า แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของนิลคือคนที่ยืนอยู่ใกล้ประตู นิลยังไม่ทันจะได้มองให้ชัด ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงก็แล่นผ่านศีรษะ และโจสเทนรู้สึกได้ถึงบางสิ่งที่เหนียวเหนอะหนะไหลซึมตามเส้นผม จากกลิ่นแล้วมันคือไวน์ ชายผมแดงถูกลากเข้าไปในห้องและประตูถูกล็อคลง