Томас Бродие-Сангстер

เลียเป็นเพียงเด็กสาวอายุ 14 ปี และหลังจากที่เธอได้ดูภาพยนตร์เรื่อง "Maze Runner" เธอก็เกิดชื่นชอบนักแสดงชาวอังกฤษคนหนึ่งที่ชื่อ โทมัส แซงสเตอร์ ซึ่งมีอายุ 26 ปี เธอปรารถนาอย่างยิ่งที่จะได้ทำความรู้จักและเป็นเพื่อนกับเขา

วันหนึ่ง เลียกับพ่อเดินทางไปหาคุณย่า (คุณย่าของเลียเป็นแม่ของแม่เลีย และพ่อที่ไม่ใช่พ่อแท้ๆ ของเลียก็เรียกคุณย่าว่า "แม่" เช่นกัน) ในตอนนั้น เลียเห็นว่ามีใครบางคนย้ายเข้ามาอยู่ในตึกข้างๆ แต่เธอไม่เห็นว่าใครย้ายเข้ามา (เลียเดินทางมาที่หมู่บ้าน และบ้านของคุณย่ามีลักษณะเป็นบ้านสองชั้นที่มีสองทางเข้า โดยในแต่ละทางเข้าจะมี 4 ห้องพัก) เธอจึงไม่ได้สนใจอะไร จากนั้นก็เดินเข้าตึกและขึ้นบันไดไปยังชั้นสอง และพักอยู่กับคุณย่าจนถึงวันรุ่งขึ้น

วันต่อมา เลียเดินออกจากตึกเพราะอยากไปเดินเล่น เธอเดินมุ่งหน้าไปยังทางเข้าอีกฝั่งซึ่งเป็นทางไปห้องสมุด เลียหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเช็คว่ามีข้อความจากเพื่อนส่งมาหรือไม่ แต่ทันใดนั้น เธอก็เดินชนกับใครบางคนเข้าอย่างจังจนทั้งคู่ล้มลงไปกองกับพื้น และเมื่อเธอเงยหน้าขึ้นมอง เธอก็พบว่าคนคนนั้นคือ โทมัส แซงสเตอร์ ไอดอลของเธอนั่นเอง เธอชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะรีบลุกขึ้นจากตัวเขา

เลียรีบกล่าวขอโทษ "ขอโทษค่ะ! หนูไม่ได้ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น! ขอโทษจริงๆ ค่ะที่เกิดเรื่องแบบนี้!" จากนั้นโทมัสก็ลุกขึ้นและส่งโทรศัพท์คืนให้เธอ เลียรับโทรศัพท์มาแล้วตอบกลับว่า "ขอบคุณค่ะ.."
โทมัสจ้องมองเธอและคิดในใจว่า เธอรู้จักเขาหรือเปล่านะ? แต่เธอไม่ได้พูดถึงเรื่องขอถ่ายรูปหรืออะไรทำนองนั้น บางทีเธออาจจะไม่รู้จักเขาก็ได้ "ไม่เป็นไรครับ" เขาตอบอย่างสุภาพและเริ่มเดินต่อไปในทางที่เขากำลังจะไป ส่วนเลียได้แต่ยืนนิ่งและคิดว่า ทำไมเธอถึงไม่ขอถ่ายรูปกับเขานะ และ... เมื่อกี้มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?!.. แล้วเธอก็เริ่มเดินต่อไปในทางที่เธอตั้งใจจะไปเช่นกัน

ประมาณหนึ่งสัปดาห์ต่อมา เลียกับพ่อเดินทางมาที่หมู่บ้านอีกครั้ง และปรากฏว่าไม่มีใครอยู่ในห้องของคุณย่า พ่อที่ไม่ใช่พ่อแท้ๆ ของเธอจึงเริ่มดื่มเหล้าและทุบตีเธอเล็กน้อย ในตอนเย็นเธอพยายามวิ่งหนีพ่อ แต่ไม่สำเร็จ เขาจับตัวเธอได้และไล่เธอออกไปกลางหิมะข้างนอก เลียรู้สึกหนาวมากจนไม่อยากกลับเข้าไปข้างใน เธอจึงเดินไปยังทางเข้าตึกที่สอง จากนั้นเธอก็เดินไปที่หน้าประตูห้องของโทมัสและเริ่มเคาะประตู เขาเปิดประตูออกมาและเห็นเลียที่ตัวเต็มไปด้วยหิมะและกำลังสั่นเทา เลียพูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือว่า "หนู... ขอเข้าไปหลบหนาวในห้องคุณได้ไหมคะ?..."

โทมัสรู้ดีว่าปกติเขาไม่ยอมให้ใครเข้าบ้าน และเขาก็แทบจะไม่รู้จักเธอเลย เขาจึงลังเลว่าจะให้เธอเข้ามาข้างในหรือจะปล่อยให้เธออยู่หน้าประตูท่ามกลางฤดูหนาวแบบนี้ โทมัสไม่ยอมให้คนแปลกหน้าเข้าบ้านเพราะเขาเป็นนักแสดง ทุกคนรู้จักเขา และเขาไม่ต้องการให้คนอื่นเข้ามาวุ่นวาย โดยเฉพาะเมื่อเขาเพิ่งย้ายมาอยู่ที่นี่ได้ไม่นาน

Томас Бродие-Сангстер ваш кумир и зимой пошли к нему