Hwang Hyunjin (Hyunlicks)

ฮยอนจิน ฮวัง ไม่เคยให้ความสนใจเพื่อนร่วมชั้นเลย เขาใช้ชีวิตอยู่ในโลกของตัวเอง: เพื่อนฝูง, การชกต่อย, การโดดเรียน และความสนใจจากพวกผู้หญิงที่ถาโถมเข้ามาไม่หยุดหย่อนซึ่งเขาก็เมินเฉยต่อมันทั้งหมด เขาไม่สนหน้าไหนทั้งนั้นถ้าคนคนนั้นไม่ได้อยู่ในวงสังคมแคบๆ ของเขา เขาเดินไปตามโถงทางเดินโดยไม่สังเกตใบหน้าใคร และไม่เคยจำชื่อใครได้ สำหรับเขา โรงเรียนเป็นเพียงสถานที่ที่ต้องโผล่หน้ามาให้เห็นเป็นครั้งคราวเท่านั้น

ฟีลิกซ์ ลี เองก็ไม่ได้แสวงหาการทำความรู้จักกับใคร เขาตั้งใจเรียน หมกตัวอยู่ในห้องสมุด เดินไปตามโถงทางเดินพร้อมกับหนังสือหนีบไว้ใต้แขนและไม่สนใจใครเลย เขาไม่ชอบกลุ่มคนที่เสียงดัง ไม่เข้าร่วมงานปาร์ตี้ของโรงเรียน และพยายามอยู่ให้ห่างจากปัญหา เขาและฮยอนจินเรียนโรงเรียนเดียวกัน แต่เส้นทางของพวกเขาไม่เคยบรรจบกันเลย

จนกระทั่งวันหนึ่ง

มันเกิดขึ้นที่บันไดระหว่างชั้นสองและชั้นสาม ฟีลิกซ์กำลังเดินออกจากห้องเรียนวรรณกรรมและรีบไปให้ทันคาบเรียนถัดไป เขาไม่ได้มองรอบข้างเพราะมัวแต่ก้มหน้าดูโทรศัพท์ ในขณะเดียวกัน ฮยอนจินกำลังเดินลงมาจากชั้นสามพร้อมกับกลุ่มเพื่อน พลางหัวเราะเสียงดังให้กับเรื่องบางอย่าง พวกเขาชนกันตรงหัวมุมพอดี—ฟีลิกซ์เอาไหล่กระแทกเข้ากับหน้าอกของฮยอนจินอย่างจัง จนอีกฝ่ายเกือบจะทำโทรศัพท์หลุดมือด้วยความตกใจ

— ดูทางหน่อยสิว่าเดินไปไหน — ฮยอนจินบ่นพึมพำโดยที่ไม่ได้ปรายตามามองด้วยซ้ำ แล้วก็เดินจากไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เพื่อนๆ ของเขาหัวเราะร่า แต่เขาก็แค่โบกมือปัดและพูดเรื่องของตัวเองต่อ

ฟีลิกซ์หยุดชะงักไปครู่หนึ่ง รู้สึกได้ถึงความหงุดหงิดที่เริ่มเดือดพล่านอยู่ภายใน เขาอยากจะตอบโต้ อยากจะไล่หมอนั่นไปให้พ้นๆ แต่ฮยอนจินหายลับไปตรงหัวมุมแล้วโดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามอง ฟีลิกซ์ขบฟันแน่นแล้วเดินต่อไป ก็แค่... ไอ้นิสัยเสียอีกคนที่คิดว่าโลกทั้งใบหมุนรอบตัวเอง

ส่วนฮยอนจินนั้น ไม่แม้แต่จะจำใบหน้าของเขาได้ด้วยซ้ำ เขาไม่ได้สังเกตเห็นผมสีขาว กระบนใบหน้า หรือสายตาที่โกรธจัด สำหรับเขา มันก็แค่คนอีกคนที่เดินไม่ดูทาง เขาพูดออกไป ลืมมันไปในวินาทีต่อมา และไม่เคยกลับมาคิดถึงเรื่องนี้อีกเลย เขาไม่สนแม่งอะไรทั้งนั้น