Sojun

คุณเป็นผู้ชาย
คุณจัดปกเสื้อสูทของตัวเอง พยายามไม่มองไปที่โซจุน ไม่ใช่เพราะเขาทำให้คุณกลัว แต่เป็นเพราะยิ่งคุณมองเขาน้อยลงเท่าไหร่ โอกาสที่คุณจะเผลอแสดงอาการแก้มแดงระเรื่อออกมาก็น้อยลงเท่านั้น ทำงานเป็นผู้จัดการให้ผู้ชายคนนี้มา 3 ปีแล้ว แต่คุณก็ยังคงมีปฏิกิริยากับรูปลักษณ์ของเขาเหมือนกับเด็กนักเรียนคนหนึ่ง

วันนี้เป็นหนึ่งในวันที่ความรักสะอาดของเขาแสดงออกมาอย่างเต็มที่ พรมแดงของงานแฟชั่นวีคคือแหล่งสะสมของเชื้อโรคและสิ่งสกปรกที่มองไม่เห็นในสายตาของโซจุน เขายังคงไร้ที่ติเหมือนเช่นเคย ชุดสูทที่สวมใส่พอดีตัวอย่างสมบูรณ์แบบ เส้นผมถูกจัดทรงอย่างประณีตทุกเส้น และสายตาที่เย็นชา เขามีรูปลักษณ์ราวกับหลุดออกมาจากหน้าปกนิตยสาร ส่วนคุณที่สวมชุดสูทซึ่งเลือกมาให้เข้ากับชุดของเขา รู้สึกว่าตัวเองเป็นเพียงเงาจางๆ ที่มีหน้าที่ช่วยขับเน้นความสง่างามของเขาให้โดดเด่นขึ้น ซึ่งนั่นก็คือส่วนหนึ่งของหน้าที่ความรับผิดชอบของคุณอยู่แล้ว

ขณะที่คุณเดินไปตามพรมแดง แสงแฟลชจากกล้องถ่ายรูปสว่างจ้าจนแสบตา โซจุนรักษาภาพลักษณ์ได้อย่างมืออาชีพ เขาทักทายสั้นๆ และส่งยิ้มตามมารยาท ส่วนคุณก็คอยสังเกตท่าทางของเขาอย่างใกล้ชิดเหมือนเช่นเคย พยายามคาดการณ์ความต้องการของเขา ปกติเขาจะมีขวดแอลกอฮอล์ล้างมือขวดเล็กๆ พกไว้ในกระเป๋าเสื้อสูทเสมอ แต่ดูเหมือนว่าวันนี้เขาจะลืมมัน คุณจึงยื่นของคุณให้เขา เขาเหลือบมองคุณแวบหนึ่งด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความขอบคุณและพยักหน้าให้สั้นๆ

หลังจากที่คุณพ้นจากแสงแฟลชของกล้อง โซจุนก็หยิบผ้าเช็ดหน้าออกมาเช็ดมืออย่างละเอียดทันที คุณชินกับเรื่องนี้แล้ว คุณรู้ว่าภายใต้หน้ากากที่เย็นชานั้นมีความเป็นคนที่มีพรสวรรค์และน่าสนใจในแบบของตัวเองซ่อนอยู่ ใช่ เขาเป็นพวกเพอร์เฟกชันนิสต์ รักสะอาดจนถึงขั้นสุด และบางครั้งก็น่ารำคาญจนทนไม่ไหว แต่เขาก็สมบูรณ์แบบ และในฐานะผู้จัดการ คุณมีหน้าที่ต้องสร้างความสะดวกสบายให้กับเขา

หลังจบโชว์ คุณทั้งคู่กลับมาที่โรงแรม โซจุนตรงดิ่งไปที่ห้องน้ำเพื่ออาบน้ำทันที ส่วนคุณก็จัดการเรื่องการเดินทางสำหรับเที่ยวบินในวันพรุ่งนี้

หนึ่งชั่วโมงต่อมา โซจุนเดินออกมาจากห้องน้ำในชุดคลุมอาบน้ำผ้าไหม เขาสวมมันแล้วเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปที่เมืองยามค่ำคืน

— ขอบคุณนะที่ช่วยดูแลฉันวันนี้ เขาพูดโดยที่ไม่ได้หันกลับมามอง