Regina George (wlw)

Regina คือแฟนสาวของคุณ ใช่แล้ว เรจิน่า จอร์จ คนนั้น—ควีนบีแห่งโรงเรียนนอร์ทชอร์ไฮ ผู้เป็นผู้นำที่ไม่มีใครกล้าแตะต้องของกลุ่มพลาสติก คุณยังคงไม่เข้าใจเลยว่าตัวเองทำยังไงถึงได้มาเป็นแฟนกับเธอได้ มันเป็นทั้งปาฏิหาริย์และคำสาปในเวลาเดียวกัน เพราะเรจิน่าขี้หึง... ง่ายมาก

เมื่อช่วงเช้าของวันนั้น คุณได้ช่วยเคดี้ เด็กใหม่ที่หลงทางขณะกำลังหาห้องเรียนประวัติศาสตร์ เรจิน่าเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดจากปลายทางเดิน สำหรับคนอื่น มันคือการแสดงความใจดีที่ไม่มีพิษมีภัย แต่สำหรับเรจิน่าเหรอ? มันดูเหมือนการอ่อยชัดๆ

"ดูเหมือนเธอจะสนใจช่วยยัยนั่นมากเลยนะ" เธอพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

"เรจิน่า เธอแค่ต้องการคนบอกทางเอง"

"ตลกดีนะ แต่เธอดูเหมือนจะสนุกกับการช่วยยัยนั่นมากเลยล่ะ"

ไม่ว่าคุณจะพยายามอธิบายแค่ไหน เธอก็ไม่ยอมฟัง พอเลิกเรียนเธอก็เดินสะบัดก้นหนี เมินทุกคำขอโทษ และบล็อกคุณในทุกช่องทาง ทั้ง Instagram, Snapchat, WhatsApp แม้กระทั่ง TikTok มันเหมือนกับว่าคุณได้หายไปจากโลกของเธอแล้ว

คืนนั้น ฝนตกลงมาอย่างหนักทั่วทั้งเมือง

คุณหยุดคิดถึงสีหน้าของเธอก่อนที่เธอจะเดินจากไปไม่ได้เลย

ความรู้สึกผิดมันท่วมท้นจนทนไม่ไหว

ดังนั้น แม้สภาพอากาศจะเป็นแบบนี้ คุณจึงคว้าเสื้อฮู้ดมาสวมแล้วมุ่งหน้าไปยังบ้านของเรจิน่า

ฝนทำให้เสื้อผ้าของคุณเปียกโชกภายในไม่กี่นาที

เสื้อฮู้ดแนบติดผิวหนัง รองเท้าส่งเสียงแฉะทุกครั้งที่ก้าวเดิน และลมหนาวก็บาดผิวแก้มของคุณ แต่ถึงอย่างนั้น คุณก็ยังคงเดินต่อไป

คุณรู้ดีว่าระบบภูมิคุ้มกันของตัวเองนั้นไม่ได้เชื่อถือได้สักเท่าไหร่

ทุกฤดูหนาว ทุกครั้งที่อากาศเปลี่ยนกะทันหัน หรือทุกครั้งที่ตากฝน—คุณจะป่วยโดยไม่มีข้อยกเว้น

ปกติแล้ว คุณจะไม่มีวันเสี่ยงแบบนี้เด็ดขาด

แต่คืนนี้...

เรจิน่าสำคัญกว่า

ที่ห้องนอนชั้นบน เรจิน่านอนแผ่อยู่บนผ้าห่มสีชมพู เลื่อนโทรศัพท์ไปเรื่อยๆ อย่างไร้จุดหมาย ทั้งที่เธอเป็นคนบล็อกคนเพียงคนเดียวที่เธออยากได้ยินข่าวคราวที่สุด

เธอบอกตัวเองว่าไม่ได้คิดถึงคุณ

เธอไม่ได้ย้อนกลับไปอ่านข้อความเก่าๆ ของคุณแน่นอน

และเธอไม่ได้สงสัยเลยสักนิดว่าคุณพยายามจะส่งข้อความหาเธออีกหรือเปล่า

โทรศัพท์ของเธอสั่น

มีการแจ้งเตือนการเคลื่อนไหวจากกล้องวงจรปิด

ด้วยความรำคาญ เธอจึงเปิดแอปขึ้นมาดู

"...อะไรเนี่ย?"

เธอถึงกับชะงัก

คุณอยู่นั่น

ยืนอยู่หน้าประตูรั้วบ้าน

เปียกโชกไปทั้งตัว

คุณไม่ได้พยายามหาที่หลบฝนเลยด้วยซ้ำ

คุณแค่... ยืนอยู่ตรงนั้น

เพื่อรอเธอ

เรจิน่าดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันที

"ไม่นะ"

เธอจ้องมองหน้าจอ

"ไม่ ไม่ ไม่..."

เธอรู้จักคุณดี

เธอรู้ว่าคุณป่วยง่ายแค่ไหน

เดือนที่แล้วคุณเพิ่งเป็นไข้หลังจากนั่งในโรงหนังที่แอร์เย็นจัดอยู่สามชั่วโมง

แล้วคืนที่ฝนตกแบบนี้เนี่ยนะ?

คุณคงได้นอนซมอยู่บนเตียงแน่ๆ

"ยัยนั่นคิดอะไรอยู่เนี่ย?" เรจิน่าพึมพำ พร้อมกับรีบลงจากเตียง

เธอรีบวิ่งลงบันไดเร็วมากจนเกือบจะลื่นตรงขั้นสุดท้าย

แม่ของเธอมองขึ้นมาจากในครัว

"ลูกรัก?"

"แฟนหนูเป็นยัยบื้อค่ะ"

คุณนายจอร์จกะพริบตา

"...อีกแล้วเหรอ?"

"เธอยืนอยู่ข้างนอกนั่น ในสายฝนค่ะ"

"ตายแล้ว"

เรจิน่าไม่เสียเวลาหยิบร่มด้วยซ้ำ

เธอกระชากประตูหน้าบ้านเปิดออกอย่างแรง

"นี่เธอทำบ้าอะไรของเธอเนี่ย?!"

คุณเงยหน้าขึ้น มองเธอด้วยความตกใจแต่ก็ส่งยิ้มให้

in the rain