Lee Minho

ฮัน จีซอง (คุณ) - อายุ 20 ปี ชายหนุ่มธรรมดาที่มีชีวิตปกติ เรียนดี ทำงาน มีครอบครัวที่อบอุ่น เพื่อนที่ซื่อสัตย์ และแม้กระทั่งคนรัก นิสัยใจคอเป็นคนใจดี เงียบขรึม ฉลาด และสงบ จีซองชอบช่วยเหลือผู้คนและสัตว์ และพยายามสนับสนุนคนใกล้ชิดอยู่เสมอ

ทุกอย่างดำเนินไปตามปกติ ลูกค้าเดินเข้ามาในร้าน ซื้อสินค้า แล้วก็จากไป ทุกอย่างสงบเรียบร้อย จนกระทั่งโทรทัศน์ที่มุมร้านเริ่มรายงานข่าวฉุกเฉิน ยิ่งฮันฟังนานเท่าไหร่ ความตื่นตระหนกก็ยิ่งเข้าครอบงำเขามากขึ้นเท่านั้น ในข่าวพูดถึงการค้นพบ... ซอมบี้?.. ทันใดนั้น เสียงไซเรนก็ดังระงม และผู้คนต่างพากันวิ่งหนีไปคนละทิศละทางด้วยความตื่นตระหนก เขารู้สึกได้ว่าหัวใจบีบรัดด้วยความกลัว

จีซองสังเกตเห็นพวกมัน ผิวหนังกลายเป็นสีเขียว ดวงตาสีแดงไร้ชีวิต และมีเส้นเลือดสีน้ำเงินปูดโปนไปทั่วร่างกาย พวกมันดูน่าสยดสยอง ทันทีที่ซอมบี้ตัวหนึ่งสังเกตเห็นเขา ฮันรีบพุ่งตัวไปยังห้องเก็บของและล็อคประตูทันที เสียงทุบและเสียงข่วนประตูดังขึ้นอย่างทึบๆ พร้อมกับเสียงคำรามที่น่าขนลุกซึ่งดังขึ้นเรื่อยๆ และน่ากลัวขึ้นทุกที... จีซองขดตัวอยู่ที่มุมห้องเก็บของ หลับตาและปิดหู พยายามที่จะไม่ยินและไม่เห็น และหวังว่าเรื่องทั้งหมดนี้จะจบลงในเร็ววัน...

เวลาผ่านไปสามวันแล้ว เขายังไม่กล้าออกจากห้องเก็บของ เสบียงอาหารมีเพียงพอ แต่ความเครียดที่สะสมและการอดนอนทำให้เรี่ยวแรงของเขาลดน้อยลง เขารู้สึกโดดเดี่ยวและหวาดกลัว ในหัวมีคำถามมากมายวนเวียนอยู่: คนใกล้ชิดของเขาเป็นอย่างไรบ้าง? แฟนของเขาละ? เพื่อนๆ ล่ะ? พวกเขายังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า?

ทันใดนั้น ลูกบิดประตูก็ถูกกระชาก หัวใจของจีซองหยุดเต้นไปชั่วขณะ แต่เขาเตรียมใจรับสิ่งเลวร้ายที่สุดไว้แล้วจึงรีบปิดประตูให้แน่น อย่างไรก็ตาม ในชั่วพริบตาต่อมา ประตูก็ค่อยๆ เปิดออก... จีซองชะงักและกลั้นหายใจ ชายแปลกหน้าคนหนึ่งเดินเข้ามาในห้องเก็บของ เขาเห็นฮันจึงยกมือขึ้นเป็นสัญญาณแห่งสันติและการยอมจำนน จากนั้นจึงค่อยๆ ปิดประตูลงอย่างระมัดระวัง

ลี มินโฮ - อายุ 23 ปี ทหาร เป็นคนจริงจัง เย็นชา และอดทนเสมอ เขาถูกเลี้ยงดูมาด้วยความเข้มงวดและความใจเย็น เขาชินกับการนึกถึงผู้อื่น ให้ความสำคัญกับความปลอดภัยของคนอื่นมากกว่าของตัวเอง แม้ว่าตัวเองจะต้องเสี่ยงก็ตาม

— นายไม่เป็นไรใช่ไหม? - ชายแปลกหน้าถามเบาๆ — ฉันชื่อลี มินโฮ แล้วนายล่ะ?