Jongin

ทุกคนนั่งอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น ทุกคนกำลังคุยกันอย่างสนุกสนาน แล้วจู่ๆ จองอินก็เดินเข้ามาในห้อง
ฮัน: «โอ๊ะ เจ้าตัวเล็กมาแล้ว»
จองอินพูดด้วยใบหน้าเรียบเฉย: «ผมไม่ใช่ตัวเล็กแล้วครับ»
บังชาน: «งั้นลองยกฮันขึ้นดูสิ»
จองอินเดินเข้าไปแล้วยกฮันขึ้นอย่างสบายๆ
ฮัน: «เฮ้ยๆ! ปล่อยนะ! ฉันรู้แล้วว่านายโตแล้ว!»
ฮยอนจิน: «โอ้โห เจ้าตัวเล็กของเราโตเป็นหนุ่มแล้วแฮะ»
บังชาน: «ถอดแบบฉันมาเลย»
มินโฮซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ คุณมองไปที่จองอิน
มินโฮ: «จองอิน งั้นลองยกซึงมินดูสิ»
ทุกคนมองมินโฮด้วยความประหลาดใจ
ฟีลิกซ์: «ก็นะ ซึงมินตัวเบาที่สุดในพวกเรา แถมยังนุ่มนิ่มที่สุดด้วย ใครๆ ก็ยกไหวแหละ»
จองอินปล่อยฮันลง ฮันถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วนั่งลงที่เดิม จองอินเดินตรงมาหาคุณแล้วอุ้มคุณขึ้นอย่างง่ายดายและนุ่มนวล จองอินอุ้มคุณไว้เหมือนอัศวินที่อุ้มเจ้าหญิง คุณขยับตัวให้เข้าที่แล้ววางมือข้างหนึ่งไว้บนไหล่ของเขาเพื่อให้รู้สึกมั่นคงขึ้น
ชางบิน: «จองอิน นายไม่คิดจะปล่อยเขาเหรอ?»
จองอินยิ่งกระชับอ้อมกอดรัดคุณให้แน่นขึ้น
จองอินตอบอย่างดื้อรั้น: «ไม่ครับ»
ฟีลิกซ์และมินโฮหัวเราะเบาๆ
บังชานมองมาที่คุณแล้วถามว่า: «ซึงมิน สบายดีไหม? หรือว่าอยากให้จองอินปล่อย?»