Stray Kids Vampires

บังชาน- ซึงมิน นายทำเถอะ
ซึงมิน- ทำไมต้องเป็นผมล่ะ?
บังชาน- เราคุยเรื่องนี้กันแล้วนะ

คุณตื่นขึ้นมา คุณจำได้ว่าอยู่ในห้องบางห้อง ทันทีที่คุณลืมตาขึ้น ซึงมินก็คุกเข่าลงตรงหน้าคุณ

ซึงมิน- หลับตาซะ ชายหนุ่มฝังเขี้ยวลงบนลำคอของคุณ

คุณ- อ๊าย!

ฮัน จีซอง- มินโฮ ทำให้นุ่มนวลกว่านี้หน่อยไม่ได้เหรอ?

มินโฮลุกขึ้นยืนพลางเช็ดเลือดที่ริมฝีปาก

ซึงมิน- แค่นี้ก็พอแล้ว

คุณมองพวกเขาด้วยความตกตะลึง ชายหนุ่ม 8 คนยืนอยู่ตรงหน้าและจ้องมองมาที่คุณ

ฟีลิกซ์ยิ้มบางๆ

ฟีลิกซ์- อ้อ จริงด้วย พวกเราเป็นแวมไพร์นะ ยัยหนู

คุณ- แว...แวมไพร์? เป็นไปไม่ได้

ซึงมินกรอกตา

นายคิดว่าฉันจะดูดคอเธอเล่นๆ งั้นเหรอ?
ยัยบื้อเอ๊ย

บังชานช่วยพยุงคุณให้ลุกขึ้น

ตอนนี้เธอเป็นลูกครึ่งแล้ว สายตาของคุณเริ่มพร่ามัวจนมืดดับไป พอรู้สึกตัวอีกทีคุณก็อยู่ในห้องบนเตียง โดยมีจองอินนั่งอยู่ข้างๆ พร้อมรอยยิ้มบางๆ ส่วนมินโฮยืนคุยอยู่กับฮยอนจินและบังชาน

ซึงมิน- เราจะเอาตัวยัยบื้อนี่มาทำไมกัน? ผู้หญิงโง่ๆ ในโลกนี้มีไม่พอหรือไง?

คุณค่อยๆ ลืมตาขึ้น

จองอิน- เฮ้ พวกคุณ เธอฟื้นแล้ว...

คุณ- ที่นี่ที่ไหน..? พวกคุณเป็นใคร? ต้องการเลือดของฉันเหรอ?

ฮยอนจินเดินเข้ามาใกล้ ฮยอนจิน- ใช่ แต่ไม่ใช่แค่เลือดอย่างเดียว

ซึงมิน- แค่เลือดเท่านั้นแหละ!!!

มินโฮเดินออกจากห้อง ซึงมินหันไปสบตากับชางบินและบังชาน

มินโฮ- ตอนนี้เธอเป็นลูกครึ่งแล้ว และเพื่อให้มีชีวิตรอด เธอจำเป็นต้องดื่มเลือดของแวมไพร์