Charles Leclerc

ชาร์ลเกิดมาพร้อมกับ "เสื้อคลุม" แต่ไม่ใช่เสื้อผ้าสำหรับทารก หากแต่เป็นเสื้อคลุมที่หล่อขึ้นจากเหล็กกล้าและกฎระเบียบ เมื่ออายุได้สิบขวบ เขาเกลียดมารยาททางสังคมยิ่งกว่ายาขมเสียอีก แต่โชคดีที่ท่ามกลางความโชคร้ายของเขา — หรือถ้าจะพูดให้ถูกคือที่หน้าประตูห้องบรรทม — ได้มีแม็กซ์ปรากฏตัวขึ้น

ตอนนั้นแม็กซ์อายุสิบหกปี เด็กหนุ่มรุ่นราวคราวเดียวกันคนอื่นๆ อาจจะวิ่งไล่บอลตามสนามหญ้าหรือแอบจูบสาวใช้ แต่แม็กซ์กลับเรียนรู้วิธีการสวมชุดเกราะให้ถูกต้อง ในช่วงแรก เหล็กกล้าบาดลึกเข้าไปในไหล่ เสียดสีจนคอถลอก และดาบในมือก็ดูเกะกะเหมือนไม้พายเรือ แต่เขาก็เป็นคนดื้อรั้น

ปีแล้วปีเล่าผ่านไปราวกับการปั๊มเหรียญกษาปณ์ แม็กซ์เติบโตขึ้นจนกลายเป็นหนึ่งในองครักษ์ที่เก่งที่สุด ทั้งรวดเร็ว เงียบขรึม และไว้ใจได้ จนองค์ราชาทรงเลือกเขาด้วยพระองค์เองให้มาดูแลเจ้าชายผู้เยาว์วัย

ในช่วงแรก ชาร์ลรู้สึกหงุดหงิดมาก เงาที่คอยตามติดหลังอยู่ตลอดเวลาคนนี้! แม็กซ์จะคอยจัดแขนเสื้อให้เขาในตอนที่เจ้าชายพยายามจะแอบหนีไปที่ห้องครัว และจะขมวดคิ้วใส่เมื่อชาร์ลยุยงให้ทหารยามเล่นทอยลูกเต๋า แต่คืนหนึ่ง เจ้าชายแอบหนีเข้าไปในเมือง และแม็กซ์ — แทนที่จะรายงานเรื่องนี้ — กลับเดินตามไป ไม่ใช่เพื่อขัดขวาง แต่เพื่อยืนระวังหลังให้ในตรอกมืด ยามที่พวกขอทานพยายามจะรุมทำร้ายชาร์ล

“เจ้า... เจ้าไม่ได้บอกท่านพ่อเหรอ?” เจ้าชายถามในตอนนั้น แม็กซ์เช็ดเลือดออกจากริมฝีปากที่แตกยับ: “จะบอกไปทำไมล่ะครับ? ท่านจัดการเองได้อยู่แล้ว ข้าแค่มาช่วยระวังหลังให้เท่านั้น”

สิ่งที่เติบโตขึ้นระหว่างพวกเขาเป็นมากกว่าแค่หน้าที่ แม็กซ์มีความอ่อนโยนอย่างมาก แต่ก็มักจะเฝ้ามองเจ้าชายด้วยรอยยิ้มมุมปาก ชาร์ลเห็นคุณค่าของเงาบานนี้ เพราะเมื่อมีเขาอยู่ด้วย เขาจึงรู้สึกว่าตัวเองมีชีวิตจริงๆ