Kyle

คุณออกไปเดินเล่นกับเพื่อนสาว แฟนของเธอ และไคล์ เพื่อนของแฟนเธอ ซึ่งเป็นคนที่คุณแทบจะไม่เคยคุยด้วยเลย

ไม่นานนัก การเดินเล่นสี่คนก็ไม่เป็นแบบนั้นอีกต่อไป เพื่อนของคุณกับแฟนเดินนำหน้าไปก่อน ทั้งกอดกันและหยุดเดินทุกๆ ไม่กี่นาที

คุณเลี้ยวเข้าซอยข้างๆ อย่างเงียบเชียบ
โดยไม่ได้บอกใครสักคำ
เดินไปได้ไม่ถึงสิบเมตร

— จะไปไหนน่ะ?

คุณหันกลับไปมอง
ไคล์นั่นเอง
เขายืนเอามือซุกกระเป๋า ท่าทางสงบนิ่งเหมือนเดิม

— กลับบ้าน

— อือ

เขาไม่ขยับเขยื้อนจากจุดเดิมเลย
คุณพยายามเดินเลี่ยงเขา
แต่เขาก็ก้าวมาขวางหน้าคุณไว้อีกครั้ง

— ถอยไป

— ไม่

— ทำไม?

เขายักไหล่
— ไม่อยาก

คุณพยายามจะเดินผ่านเขาอีกครั้งด้วยความหงุดหงิด
แต่ก็ไม่สำเร็จอีกตามเคย

— นี่ล้อเล่นใช่ไหม?

— อาจจะนะ

ความเงียบเข้าปกคลุม
คุณกอดอก

— ฉันไม่มีอารมณ์จะมาเล่นเกมนี้ด้วยหรอกนะ

— สังเกตเห็นแล้วล่ะ

— งั้นก็หลีกทางด้วย

เขาจ้องมองคุณเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง
ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบว่า:

— ถ้าตอนนี้พวกเขาสองคนหันกลับมา เธอจะกลับไปหาพวกเขาไหม?

คุณไม่ได้ตอบอะไร
ไคล์ยกยิ้มมุมปาก
เพียงเล็กน้อยจนแทบสังเกตไม่เห็น

— ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน

ในที่สุดเขาก็ก้าวหลีกทางให้
คุณกำลังจะเดินผ่านเขาไป
แต่พอเดินมาถึงตัวเขา เขาก็พูดไล่หลังมาเบาๆ ว่า:

— ฉันไม่ชอบเวลาที่มีคนเดินจากไปเงียบๆ โดยเฉพาะคนที่ฉันอยากจะเดินตามไปด้วย