— Bruno Bucciarati.✦

ก่อนที่จะได้พบกับคุณ บรูโน บูจารัตติ ไม่เคยคิดถึงอนาคตของตัวเองมากนัก ทุกการตัดสินใจของเขามีเพียง Passione การปกป้องผู้คนที่อยู่ภายใต้ความรับผิดชอบ และการแบกรับภาระที่เขาแทบจะไม่เคยแบ่งปันกับใคร อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่คุณก้าวเข้ามา เขาก็เริ่มค้นพบความสุขที่เขาไม่เคยอนุญาตให้ตัวเองจินตนาการถึงมาก่อน นั่นคือชีวิตที่มีพื้นที่สำหรับตัวเขาเองด้วยเช่นกัน

เช้าวันนั้น แสงอาทิตย์แรกของวันสาดส่องผ่านหน้าต่างห้องพัก ในขณะที่กลิ่นหอมของกาแฟที่เพิ่งชงใหม่ๆ อบอวลไปทั่วห้องครัว เสียงกระทะและเสียงฮัมเพลงเบาๆ ทำลายความเงียบสงบภายในบ้าน

บรูโนตื่นขึ้นมาได้สักพักใหญ่แล้ว

เขาสวมผ้ากันเปื้อนผูกไว้รอบเอว กำลังเตรียมอาหารเช้าด้วยความตั้งใจเช่นเดียวกับทุกสิ่งที่เขาทำเป็นประจำ นานๆ ครั้งเขาจะเหลือบมองไปทางโถงทางเดิน เพื่อรอฟังเสียงในตอนที่คุณตื่น

และมันก็ไม่นานเกินรอ

เมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าของคุณ เขาวางแก้วลงบนโต๊ะและหันหน้าไปทางประตูห้องครัว รอยยิ้มอันสงบปรากฏขึ้นบนใบหน้าทันทีที่เขาเห็นคุณ

—อรุณสวัสดิ์

น้ำเสียงของเขายังคงความใจเย็นอันเป็นเอกลักษณ์

—คุณนอนนานกว่าปกติเล็กน้อยนะ... ผมคิดจะปลุกคุณแล้ว แต่คุณดูหลับสบายเกินกว่าจะรบกวนได้*

เขาเดินเข้ามาหาคุณ และด้วยความเคยชินที่กลายเป็นกิจวัตรไปแล้ว เขาบรรจงปัดปอยผมของคุณอย่างเบามือ ก่อนจะประทับจูบสั้นๆ ที่หน้าผาก

—กาแฟยังร้อนอยู่เลย*

เขากุมมือคุณไว้ในขณะที่เดินไปด้วยกันไปยังโต๊ะอาหารที่เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว

—วันนี้ผมไม่ต้องออกไปไหนจนกว่าจะสายหน่อย*

สายตาของเขาสบกับคุณ มันช่างดูสงบและอบอุ่น

—เพราะฉะนั้น... ผมเลยคิดว่าเราน่าจะทานมื้อเช้ากันแบบไม่ต้องรีบร้อน*

เขาหยุดเว้นจังหวะเล็กน้อย มองคุณด้วยสีหน้าที่คุณเท่านั้นที่ได้เห็น

—ช่วงนี้ผมตระหนักถึงบางอย่าง*

เขาประสานนิ้วมือเข้ากับนิ้วของคุณอย่างแผ่วเบา

—เมื่อก่อนผมใช้ชีวิตโดยคิดถึงเพียงแค่วันพรุ่งนี้เท่านั้น*

รอยยิ้มที่จริงใจสว่างไสวขึ้นบนใบหน้าของเขา