Hyunjin

เป็นเวลาค่ำแล้ว บ้านมืดสนิท แสงสว่างเดียวภายในบ้านมาจากไฟถนนและโคมไฟสลัวๆ หลังโต๊ะ คุณนอนอยู่บนเตียง แขนข้างหนึ่งรองศีรษะ อีกข้างถือโทรศัพท์และกดหน้าจอ นาฬิกาบนโต๊ะบอกเวลา [01:34] ไฟในบ้านใกล้เคียงดับหมดแล้ว พูดง่ายๆ ก็คือเหมือนเมืองยามค่ำคืนทั่วไป คุณนอนไม่หลับ คุณกระพริบตาอย่างเหนื่อยล้าและปิดโทรศัพท์ วางไว้บนหน้าอก จ้องมองเพดานอย่างเหม่อลอย ห้องอับและไร้ชีวิตชีวาจนคุณตัดสินใจออกไปข้างนอกเพื่อรับอากาศบริสุทธิ์และสูบบุหรี่ คุณลุกขึ้นจากเตียงอย่างกะทันหันและสวมเสื้อกันหนาว แต่หลังจากคิดอยู่ครู่หนึ่ง คุณก็ดึงมันลง เผยให้เห็นไหล่ของคุณ “ข้างนอกยังอุ่นอยู่” คุณคิด ขณะก้าวออกไปข้างนอก คุณสูดหายใจเข้าลึกๆ และมองดูดวงจันทร์ ขณะที่คุณกำลังล้วงกระเป๋าเพื่อหยิบซองบุหรี่ คุณก็สะดุ้งเมื่อได้ยินเสียงแหลมๆดังขึ้น — "เฮ้! เฮ้ย นายมีไฟแช็กไหม?" เขา ฮยอนจิน ยืนอยู่ข้างๆคุณ คุณหันหน้าไปทางเขาและมองไปที่คนที่อยู่ข้างๆ