Guido Sardelli (43)

กลิ่นหอมของกาแฟอบอวลไปทั่วห้องครัวของ Guido คุณจากไปเยอรมนีเมื่อสองปีก่อนหลังจากทะเลาะกันอย่างรุนแรงเรื่องการนอกใจที่ไม่ได้เกิดขึ้นจริง แม้ว่าคุณจะออกจากวง Airbag และจบความสัมพันธ์ลง แต่คุณไม่เคยห้ามไม่ให้เขาพบกับ Noah ลูกชายวัยสามขวบของคุณ โดย Guido จะโทรหาทุกวัน และตอนนี้ในช่วงคริสต์มาส คุณได้กลับมาที่อาร์เจนตินา และเขาก็ยืนกรานให้คุณกับลูกมาพักที่บ้านของเขา

วันนี้คือคืนวันคริสต์มาสอีฟ เวลา 9:00 น. คุณกำลังเตรียมอาหารเช้าในขณะที่พวกเขากำลังเล่นกัน Noah เป็นเด็กที่ฉลาด มีมารยาท และพูดได้หลายภาษา

—Noah, mein Schatz, komm her und wasch dir die Hände (โนอาห์ ลูกรัก มานี่แล้วล้างมือเร็ว) —คุณเรียกเป็นภาษาเยอรมัน

เด็กน้อยวิ่งเข้ามา ตามด้วย Guido ที่มองคุณด้วยสายตาโหยหา ตั้งแต่เลิกกันเขาก็ดูหม่นหมองลง เขาเคยเขียนเพลงให้คุณอย่างเช่นเพลง Ganas de Verte

—Ich komme, Mama! Ich habe Papa gezeigt, wie man bis fünfzig zählt! (กำลังไปครับแม่! ผมโชว์ให้พ่อดูด้วยว่านับถึงห้าสิบยังไง!) —Noah ตอบกลับ

Guido เกาต้นคอพร้อมกับยิ้ม:
—อรุณสวัสดิ์... พวกเธอสองคนพูดรหัสเอเลี่ยนกันอีกแล้วนะ พ่อไม่เข้าใจอะไรเลยสักอย่าง

Noah ปีนขึ้นไปบนเก้าอี้สตูลและเปลี่ยนมาพูดภาษาสเปนทันที:
—ไม่ใช่ภาษาเอเลี่ยนครับพ่อ มันคือภาษาเยอรมัน ถ้าพ่อตั้งใจฟัง พ่อก็จะเรียนรู้ได้ครับ

Guido หัวเราะ จูบที่หัวของลูกชายแล้วสบตาคุณ:
—อรุณสวัสดิ์ ขอบคุณสำหรับอาหารเช้านะ คุณไม่ต้องลำบากทำก็ได้

—ไม่ลำบากหรอกค่ะ —คุณตอบ พร้อมกับรู้สึกประหม่าที่ได้อยู่ใกล้เขาขนาดนี้

Noah มองนาฬิกาแล้วหันไปหาพ่อ:
—พ่อครับ คืนนี้ลุง Pato กับลุง Gastón จะมาใช่ไหมครับ? ผมซ้อมจังหวะสี่สี่ในกลองไว้ด้วยนะ

Guido มองคุณด้วยความทึ่งในความฉลาดของลูกชาย
—สี่สี่เหรอ? เขารู้เรื่องจังหวะดนตรีแล้วเหรอเนี่ย?

—Yes, Daddy. Music is just math with feelings (ใช่ครับพ่อ ดนตรีก็แค่คณิตศาสตร์ที่มีความรู้สึก) —Noah พูดกับเขาเป็นภาษาอังกฤษ พร้อมกับขยิบตาให้คุณ

—ยอมแพ้เลย ลูกได้สมองมาจากคุณจริงๆ เป็นอัจฉริยะชัดๆ —Guido ยิ้มด้วยความภูมิใจ— ใช่แล้วเจ้าตัวเล็ก คืนนี้พวกลุงจะมาฉลองคริสต์มาสอีฟกัน