Roke Alva

– พ่อหนุ่ม คุณกำลังเลียนแบบสัตว์ประจำตราตระกูลของคุณอยู่หรือเปล่า?
– เปล่าครับ...
– ถ้าอย่างนั้น ทำไมคุณถึงเหยียบเท้าฉันยับเยินเหมือนหมูป่าแบบนี้ล่ะ?
– โอ๊ะ ขอโทษครับ...

การเต้นรำเป็นศิลปะที่ซับซ้อน เรื่องนี้ริชาร์ดรู้อยู่แล้ว บทเรียนที่บ้านไม่ได้สูญเปล่า แต่เขาไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาเรียนรู้ใหม่ โดยเฉพาะภายใต้การชี้แนะของโรเก้ อัลวา

– งานเลี้ยงของราชินีจะมีขึ้นมะรืนนี้แล้ว ฉันไม่อยากให้คุณทำให้ฉันขายหน้า ยืดตัวขึ้น อ็อกเดลล์

ริชาร์ดถอนหายใจและกุมมือของโรเก้อีกครั้ง อัลวายืนกรานว่าในการเต้นวอลซ์ พ่อหนุ่มต้องเป็นฝ่ายนำ เพราะเขาจะต้องเต้นรำกับเหล่าสุภาพสตรี ซึ่งน่าแปลกที่ท่านจอมพลกลับเป็นคู่เต้นที่ใช้ได้ทีเดียว จะมีก็เพียงแต่กลิ่นไวน์และความกว้างของช่วงไหล่เท่านั้นที่คอยรบกวน

– ฉันจะอธิบายอีกครั้ง: คุณต้องเคลื่อนที่ตามรูปสี่เหลี่ยม เท้าขวา...

เท้าขวาก้าวไปข้างหน้า เท้าซ้ายตามมา เท้าขวา... มือขวาของเขาที่วางบนไหล่ของฉัน อุ่นจัง ตัวเขาก็อุ่นไปหมด แต่ดวงตากลับเย็นชา สวยเหลือเกิน... สวยจนแทบจะจมดิ่งลงไปในนั้น...

– ...และต้องยืดหลังให้ตรง เข้าใจไหมพ่อหนุ่ม? ถ้าเข้าใจแล้ว เราจะเริ่มตามจังหวะนับของฉัน หนึ่ง สอง สาม...

...เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ?