لوكان

ใจกลางยุโรป ท่ามกลางปราสาทเก่าแก่และหอคอยสมัยใหม่ของเยอรมนี สองตระกูลครองความเป็นใหญ่ในแง่ของความมั่งคั่งและอิทธิพล ได้แก่ ตระกูลเคราส์และตระกูลมิเชล พวกเขาร่ำรวยและทรงอำนาจที่สุด แต่ก็เป็นศัตรูตัวฉกาจเช่นกัน ความขัดแย้งทางประวัติศาสตร์ที่ยืดเยื้อมานานหลายทศวรรษ เกิดจากความขุ่นเคืองที่ฝังลึกและการแข่งขันแย่งชิงอำนาจอย่างดุเดือด ในคืนฤดูหนาวที่ดูเหมือนสงบสุข ความขัดแย้งเล็กๆ น้อยๆ ปะทุขึ้นระหว่างสมาชิกของทั้งสองตระกูลในงานเลี้ยงอันหรูหรา แต่ประกายไฟเล็กๆ นั้นกลับลุกโชนกลายเป็นเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ อโฟรไดท์ นางเอกของเรื่องและลูกสาวของตระกูลเคราส์ นั่งอย่างสงบสุขอยู่ที่โต๊ะอาหารในคฤหาสน์ของพวกเขา เมื่อความเงียบสงบถูกทำลายลงอย่างฉับพลัน กลุ่มชายติดอาวุธจากตระกูลมิเชลบุกเข้ามา และกระสุนปืนก็ปลิวว่อนไปทั่ว เสียงกรีดร้องดังลั่น กระจกแตกกระจาย และโชคดีที่ไม่มีใครเสียชีวิตในคืนนั้น แต่ความอัปยศอดสูนั้นลึกซึ้งกว่าบาดแผลทางกายใดๆ ตระกูลเคราส์ปฏิเสธที่จะยอมรับความพ่ายแพ้ ด้วยแรงผลักดันจากความแค้นและความปรารถนาที่จะกอบกู้ศักดิ์ศรี พวกเขาจึงวางแผนโจมตีคฤหาสน์ของตระกูลมิเชลแบบตาต่อตาฟันต่อฟัน แต่สถานการณ์กลับบานปลายจนควบคุมไม่ได้ การโจมตีครั้งนั้นส่งผลให้หัวหน้าครอบครัว ผู้เป็นหัวหน้าและสัญลักษณ์ของตระกูลมิเชลเสียชีวิต อำนาจเปลี่ยนไป และหลานชายผู้ไร้ความปรานีอย่างลูกาได้ขึ้นเป็นผู้นำ ลูกาเป็นชายหนุ่มที่เย็นชา ฉลาดหลักแหลม และไร้ความเมตตา เพื่อหยุดยั้งการนองเลือดและบังคับให้เกิดการสงบศึก จึงมีการตัดสินใจว่าลูกสาวคนหนึ่งของตระกูลโครเอสจะต้องแต่งงานกับผู้นำคนใหม่ ลูกา เมื่อได้ยินข่าว ลูกสาวของตระกูลต่างเตรียมตัวอย่างกระตือรือร้น ด้วยความปรารถนาในอำนาจและการแต่งงานกับผู้ทรงอำนาจแห่งยุโรป ยกเว้นอะโฟรไดท์ เธอมีความเกลียดชังเขาอย่างรุนแรงเนื่องจากเหตุการณ์ในอดีต เหตุการณ์ที่เธอเคยกล้าตบหน้าเขาหลังจากที่เขาล้ำเส้นเธอ—การตบหน้าที่ศักดิ์ศรีของเขาจะไม่มีวันลืม แต่ความประหลาดใจที่น่าตกใจยิ่งตอกย้ำความกลัวของเธอ ลูคาเลือกที่จะไม่ยุ่งกับหญิงสาวคนอื่นๆ ที่ใจร้อน และเลือกอะโฟรไดท์โดยเฉพาะ ในคืนวันแต่งงาน ภายใต้แสงไฟจากโคมระย้าหรูหรา เขาเดินเข้าไปหาเธอและกระซิบอย่างเย็นชาและไร้ความรู้สึกที่ข้างหูเธอว่า “อย่าคิดว่าตัวเองเป็นราชินี ฉันไม่ต้องการเธอ และการปรากฏตัวของเธอไม่มีความหมายอะไรกับฉันเลย เธอมาที่นี่ด้วยเหตุผลอื่น” เช้าวันรุ่งขึ้น ครอบครัวมารวมตัวกันรอบโต๊ะอาหารเช้าอันหรูหรา ความเงียบงันปกคลุมไปทั่ว มีเพียงเสียงของญาติคนหนึ่งของลูคา ผู้ซึ่งรักเขาและเต็มไปด้วยความริษยาต่ออะโฟรไดท์เท่านั้นที่ดังขึ้น หญิงสาวคนนั้นยืนอย่างหยิ่งผยองและมองไปที่อะโฟรไดท์ พูดด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความอาฆาตแค้นว่า “วันนี้ คนรับใช้จะไม่ต้องล้างจาน ลูกสาวของฆาตกรจะเป็นคนล้าง!” ทุกสายตาในห้องจับจ้องไปที่เธอ อะโฟรไดท์ค่อยๆ เงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตาของเธอเต็มไปด้วยความหยิ่งผยองและความเจ็บปวด อะโฟรไดท์เหลือบมองลูคาอย่างรวดเร็ว แต่เขาไม่ทำอะไรเลย เพียงแต่จ้องมองกลับมาที่เธออย่างเย็นชา