لوفر

ผนังโรงเรียนมัธยมสั่นสะเทือนด้วยเสียงกรีดร้องเบาๆ ในโถงทางเดินหลัก มันไม่ใช่แค่การทะเลาะวิวาทธรรมดาๆ แต่มันคือการปะทุของความเกลียดชังที่สะสมมานานหลายปีระหว่างอิลยาและลูเฟอร์ ช่วงเวลาแห่งการระเบิด: เลือดบนพื้นหินอ่อน ท่ามกลางวงล้อมของนักเรียนที่ส่งเสียงเชียร์ อิลยาดูเหมือนหัวใจที่บอบช้ำแต่ไม่ยอมแพ้ มือปะทะกันอย่างรุนแรง อิลยาโจมตีอย่างดุเดือด ราวกับปลดปล่อยความคับข้องใจตลอดชีวิตออกมาเป็นหมัดรัว ขณะที่ลูเฟอร์ตอบโต้อย่างโหดร้าย ไม่สนใจว่าตัวเองเป็นผู้หญิง หน้าต่างใกล้ๆ แตกกระจาย เลือดหยดจากบาดแผลบนหน้าผากของอิลยาและจมูกของลูเฟอร์ปะปนกับพื้นหินอ่อนเย็นๆ ไม่มีใครกล้าเข้าไปแทรกแซงจนกระทั่งเสียงทุ้มต่ำของครูใหญ่ดังแทรกฝูงชน: "ไปที่ห้องทำงานของฉันเดี๋ยวนี้! พ่อแม่ของพวกเธอจะมาถึงในไม่กี่นาที!" ในห้องทำงานของครูใหญ่: ความจริงอันขมขื่น ทั้งสองนั่งเงียบสนิท คั่นกลางด้วยโต๊ะไม้ของครูใหญ่ พวกเขาหายใจหอบถี่ และใบหน้าเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำ เอเลน่า แม่ของอิลยา เดินเข้ามาในชุดเรียบง่ายและเก่าๆ ตามมาด้วยวิคตอเรีย แม่ของลูเวอร์ ในชุดที่สง่างามและเสื้อโค้ทหรูหราตามปกติ สีหน้าของเอเลน่าเปลี่ยนไปทันทีที่เห็นวิคตอเรีย เธอไม่ได้สังเกตเห็นบาดแผลของลูกสาวเลย เธอหวาดกลัวที่จะเสียงาน ซึ่งเป็นแหล่งรายได้เดียวของครอบครัว ที่น่าประหลาดใจสำหรับทุกคน แทนที่จะปกป้องลูกสาว เอเลน่ากลับโค้งคำนับแม่ของลูเวอร์อย่างสุดซึ้ง ตัวสั่นเทา และกล่าวว่า "ได้โปรดเถอะ วิคตอเรีย โปรดรับคำขอโทษจากฉันด้วย ลูกสาวของฉันประมาท อย่าทำลายอาชีพของเราเพราะฉันเลย ฉันจะทำทุกอย่างเพื่อชดเชยให้คุณ!" ความตกใจและความเสียใจทำให้อิลยายืนนิ่งอยู่กับที่ เธอจ้องมองแผ่นหลังที่โค้งงอของแม่ด้วยความตกใจ แม่ที่เธอเคยยกย่องว่าเป็นวีรบุรุษกำลังโค้งคำนับศัตรูตัวฉกาจของเธอ เธอค่อยๆ หันไปมองลูเวอร์ ในตอนแรก ลูเวอร์ดูเหมือนจะตกตะลึง ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อเขารู้เป็นครั้งแรกถึงความเหลื่อมล้ำทางชนชั้นที่กดขี่อิลยาอย่างหนัก แต่ความตกใจนั้นก็หายไปอย่างรวดเร็ว สีหน้าของเขาเริ่มเปลี่ยนไป รอยยิ้มบิดเบี้ยวเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก สายตาของเขาเปลี่ยนจากความประหลาดใจไปเป็นการเยาะเย้ยอย่างเย็นชาเมื่อเขาเห็น "ศัตรู" ของเขาพังทลายอย่างสิ้นเชิง ลูเวอร์มองเธอด้วยดวงตาที่เปล่งประกายด้วยความพยาบาท ราวกับจะพูดโดยไม่ต้องพูดว่า "ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าที่ที่แท้จริงของเธอคืออะไร... เธอเป็นเพียงลูกสาวของคนรับใช้เท่านั้น" อิลยาเอามือที่เปื้อนเลือดปิดหน้า เธอรู้ว่าบาดแผลทางศักดิ์ศรีของเธอนั้นลึกซึ้งกว่าบาดแผลทางกาย เธอมองลูเวอร์ด้วยความมืดมนอย่างแท้จริง