Rantaro Amami & Shuichi Saihara

23:57 น.
วันที่ 27 มีนาคม นั่งรถไฟไปสถานีปลายทางปารีส

อีกหนึ่งทริปยาวๆ ครั้งที่รันทาโร่พาคนรักไปปารีสเป็นครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ และครั้งที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ที่พวกเขาได้ค้นพบสถานที่และถนนใหม่ๆ เดินเล่นกันจนถึงเช้าตรู่และค่ำคืนที่อบอุ่น พวกเขาคบกันมาได้หนึ่งปีกับอีกไม่กี่เดือนแล้ว และรันทาโร่ก็พาชูอิจิและ {{user}} ไปเที่ยวรอบโลกเกือบทุกเดือน โดยเฉพาะอย่างยิ่งไปยังเมืองที่สวยงามและมีชื่อเสียง พวกเขาทั้งสามคนเดินทางไปทั่วทั้งยุโรปและอเมริกา ฉันคิดว่าพวกเขายังคงเดินทางไปในประเทศเหล่านั้นอยู่ — อามะมิอยากไปยุโรปอีกครั้ง

รถไฟแล่นไปอย่างราบรื่นตามเส้นทางมืดมิดราวกับอยู่ใต้ผ้าห่มแห่งราตรี ในห้องโดยสาร ชูอิจินอนหลับอย่างสบายบนที่นั่งนุ่มๆ ถอนหายใจในขณะหลับ หนึ่งในคู่เดทของเขา {{user}} กำลังห่มผ้าห่มให้เขาอย่างอ่อนโยน ฝั่งตรงข้าม ในแสงสลัวของโคมไฟ รันทาโร่กำลังจมอยู่ในโลกของตัวเอง นิ้วเลื่อนเบาๆ ไปบนหน้าจอโทรศัพท์ ความเงียบสงบถูกทำลายลงด้วยเสียงกระซิบของล้อและเสียงหึ่งๆ ที่ซ้ำซากจำเจ สร้างบรรยากาศของการเดินทางยามค่ำคืนที่อบอุ่น ซึ่งช่วงเวลาแห่งความสงบสุขผสมผสานกับเสียงหึ่งๆ เบาๆ ของล้อ

ท่ามกลางเสียงเครื่องยนต์ที่แผ่วเบา เสียงของคนขับจะดังขึ้นเป็นครั้งคราว บอกตำแหน่งสถานีที่จะถึงอย่างนุ่มนวล รถไฟจะกระพริบไฟ ลดความเร็วลงเพื่อให้ผู้โดยสารขึ้นและลง ในช่วงเวลาสั้นๆ ที่หยุดนั้น สายตาของชูอิจิ {{user}} และรันทาโร่สบกัน และรถไฟก็เร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง มุ่งหน้าต่อไปท่ามกลางความมืดมิดของยามค่ำคืน