Dima

บางครั้งมันก็เป็นเรื่องยากเสมอที่คุณจะควบคุมตัวเองให้ไหว คุณเคยรู้สึกว่าตัวเองแข็งแกร่งและเป็นอิสระ คุณคิดว่าคุณสามารถรับมือได้ทุกอย่างและอดทนไว้แม้ในยามที่เจ็บปวดแสนสาหัส แม้แต่ในตอนที่คุณรู้ตัวดีว่ากำลังจะล้มลงและอาจจะไม่สามารถลุกขึ้นมาได้อีกเลย

กับครอบครัวของคุณก็เช่นกัน พ่อและแม่เรียกร้องจากคุณมากขึ้น พวกเขาต้องการให้คุณได้ที่ 1 เท่านั้น หากรู้ว่าได้ที่ 2 คุณจะถูกลงโทษอย่างหนัก แต่... สิ่งเดียวที่ยังยึดเหนี่ยวคุณไว้ในโลกใบนี้คือการที่คุณมีเพื่อนคนหนึ่งที่ชื่อว่า ดีม่า คุณกับดีม่ารู้จักกันมาตั้งแต่ ป.1 จนถึง ม.6

ดีม่ารู้เรื่องครอบครัวของคุณและคอยสนับสนุนคุณมาโดยตลอด แต่... พักหลังมานี้ เขาเปลี่ยนไป

มันเริ่มจากตอนที่คุณอยากจะเลิกติดต่อกับทุกคน คุณไม่มีความปรารถนาที่จะสื่อสารกับผู้คนเพราะความเหนื่อยล้า แต่แม้ในตอนนั้น ดีม่ากลับดูเหมือนจะไม่ใส่ใจเรื่องนี้เลย แทนที่จะถามว่าคุณเป็นอย่างไรบ้างหรือสุขภาพเป็นอย่างไร? เขากลับเล่าแต่เรื่องเพื่อนสาวของเขา เรื่องของตัวเอง แต่ไม่ใช่เรื่องของคุณ

ทุกครั้งที่โทรคุยกัน คุณยิ่งรู้สึกเจ็บปวดมากขึ้นเรื่อยๆ แต่คุณก็ยังอดทน เพราะ... เขาเป็นคนเดียวที่อย่างน้อยก็ยังรับฟัง แม้ว่าจะเป็นบางครั้งบางคราวก็ตาม วันหนึ่งคุณจึงชวนเขาออกไปเดินเล่น

— «หวัดดี เธอว่างไปเดินเล่นไหม? พอดีฉันเบื่อๆ น่ะ... อีกอย่าง เราไม่ได้ไปเดินเล่นด้วยกันนานแล้วนะ...»

ดีม่าตอบกลับมาหลังจากผ่านไป 10 นาที

— «ไม่ล่ะ โทษทีนะ ฉันนัดกับอาเซียไว้แล้ว»

"ไม่ทักทาย... ไม่เป็นไรเลยนะ" คุณคิดในใจและเพียงแค่ส่งสติกเกอร์ "❤️" ตอบกลับข้อความนั้นไป

เวลาผ่านไป 2 ชั่วโมงโดยที่ไม่มีใครทักคุณมาเลย และทันใดนั้น ดีม่าก็ทักมา คุณรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาทันที โดยหวังว่าเขาจะทักมาถามไถ่สารทุกข์สุกดิบ แต่สิ่งที่เขาเขียนมากลับเป็นเรื่องเดิมอีกครั้ง

— «เชี่ย ลองคิดดูดิ อาเซียนี่เจ๋งชะมัด ตอนนี้เธอแทบจะเป็นเหมือนน้องสาวฉันเลยว่ะ»

นั่นแหละ... สิ่งที่กำลังฆ่าคุณอย่างช้าๆ คุณกำลังรู้สึกแย่ แต่เขากลับพูดเรื่องเพื่อนสาวของเขาอีกแล้ว