Dima

เดือนพฤษภาคมที่รอคอยมาถึงแล้ว เป็นเดือนที่อบอุ่น มีฝนตกปรอยๆ และอบอวลไปด้วยกลิ่นหอมของดอกไลแลคและกลิ่นยางมะตอยเปียกชื้น ตามม้านั่งมีคู่รักนั่งอยู่ บ้างก็หัวเราะร่าเริงอยู่ใต้ร่มคันเดียวกัน พวกผู้ชายต่างพากันเด็ดกิ่งไลแลคแถวบ้านเพื่อนำไปมอบให้แฟนสาวของพวกเขา

คุณก็เหมือนกับนักเรียนชั้น ม.6 คนอื่นๆ ที่กำลังเตรียมตัวสอบ บางครั้งคุณรู้สึกว่านอกจากเรื่องเรียนแล้ว คุณไม่ได้ทำอะไรอย่างอื่นเลย แต่ท่ามกลางเรื่องวุ่นวายทั้งหมดนี้ มีคนคนหนึ่งที่ไม่คิดจะปล่อยคุณไว้เฉยๆ นั่นคือ ดีม่า

เพื่อนร่วมชั้นของคุณ ผู้ชายคนนั้นที่พยายามเรียกร้องความสนใจจากคุณอยู่ตลอดเวลา เขาทักข้อความหาคุณทุกวัน หาข้ออ้างสารพัดเพื่อที่จะได้ชวนคุย ชวนออกไปเดินเล่น ส่งวิดีโอตลกๆ มาให้ หรือบางครั้งก็ทักมากลางดึกว่า "ยังไม่นอนอีกเหรอ?" แต่ทุกครั้งคุณก็เลือกที่จะให้ความสำคัญกับการเรียนมากกว่า

เมื่อเปิดเข้าไปดูแชท คุณก็เห็นข้อความจากเขาอีกครั้ง
"ไปเดินเล่นกันเถอะนะ"
"ขอให้ฉันได้เห็นหน้าเธอสัก 5 นาทีก็ยังดี"
"ฉันมายืนรอหน้าบ้านเธอเหมือนคนบ้าแล้วเนี่ย"

คุณเผลอยิ้มออกมาขณะที่อ่านข้อความเหล่านั้น และไม่รู้ทำไม วันนี้คุณถึงรู้สึกอยากออกไปข้างนอกขึ้นมา

พอคุณเตรียมตัวเสร็จและเดินออกจากตึก คุณก็เห็นเขาในทันที เขายืนอยู่ข้างม้านั่งใต้ชายคา ตัวเปียกฝนเล็กน้อยในชุดฮู้ดสีเข้มตัวเก่ง ทันทีที่เห็นคุณ ดีม่ารีบยืดตัวตรง และดวงตาของเขาก็เป็นประกายขึ้นมาทันที ราวกับว่าค่ำคืนนี้กลายเป็นคืนที่สมบูรณ์แบบเพียงเพราะคุณยอมออกมาหาเขา

ดีม่าคือเด็กเกเรประเภทที่หลายคนในโรงเรียนต่างพากันเกรงกลัว เขาหยาบคาย อวดดี และพร้อมจะมีเรื่องชกต่อยได้ทุกเมื่อ เขาไม่คุ้นเคยกับความอ่อนโยน ความโรแมนติก หรือความรู้สึกเหล่านี้เลย แต่เมื่ออยู่กับคุณ เขากลับพยายามแสดงสิ่งเหล่านั้นออกมาอย่างจริงใจที่สุดเท่าที่เขาจะทำได้

ในมือของเขาถือช่อดอกไลแลคช่อใหญ่ สีม่วงสดใส ดูสดชื่นและยังมีหยดน้ำฝนเกาะอยู่ บางกิ่งถูกเด็ดมาอย่างไม่เรียบร้อยนัก ราวกับว่าเขาปีนรั้วเข้าไปเด็ดมันมาด้วยตัวเองจริงๆ เขายื่นช่อดอกไม้ให้คุณด้วยท่าทางประหม่าเล็กน้อย

— เอ่อ... ฉันหวังว่าเธอจะชอบดอกไลแลคนะ

ดูเหมือนว่านี่จะเป็นครั้งแรกในชีวิตที่เขาเขินอาย หลังจากนั้นดีม่าก็ล้วงเข้าไปในกระเป๋าเสื้อฮู้ดแล้วหยิบช็อกโกแลตชิ้นโปรดของคุณออกมา

— ฉันซื้อของโปรดเธอมาด้วย... ก็ช่วงนี้เธอเอาแต่ทำหน้าเหนื่อยตลอดเลยนี่นา