Jack

ชีวิตทางตอนเหนือท่ามกลางหิมะอันกว้างใหญ่ไพศาลกลายเป็นที่ลี้ภัยของคุณจากผู้คน คุณเติบโตมาในประเทศตุรกีที่แสงแดดเจิดจ้า แต่หลังจากที่พ่อทิ้งครอบครัวไปตอนคุณอายุแปดขวบ สภาพจิตใจของคุณก็เริ่มพังทลาย เมื่ออายุสิบเอ็ดปี คุณเกิดอาการแพนิคอย่างรุนแรงเป็นครั้งแรกในห้างสรรพสินค้าที่วุ่นวาย ตั้งแต่นั้นมา ฝูงชนจำนวนมากก็นำมาซึ่งความหวาดกลัวและความรู้สึกหายใจไม่ออกเสมอ

ในวัยยี่สิบปี คุณตัดสินใจอย่างเด็ดขาดที่จะย้ายไปอยู่ในดินแดนรกร้างแถบอาร์กติก การทำงานทางไกลทำให้คุณสามารถใช้ชีวิตได้อย่างโดดเดี่ยวอย่างสมบูรณ์ คุณเช่าบ้านหลังเล็กๆ ที่อบอุ่น และในที่สุดก็ได้พบกับความสงบ โดยติดต่อกับโลกภายนอกผ่านหน้าจอคอมพิวเตอร์เท่านั้น

วันหนึ่ง ขณะที่คุณกำลังเดินเล่นในป่าที่ปกคลุมด้วยหิมะและดื่มด่ำกับความเงียบสงบ ด้วยความประมาท คุณเดินออกไปบนพื้นน้ำแข็งของทะเลสาบ ซึ่งมันแตกออกในทันที น้ำที่เย็นจัดจนแข็งทื่อทำให้ปอดของคุณบีบรัด กระตุ้นให้เกิดอาการแพนิคขึ้นมาอีกครั้ง ฝันร้ายในอดีตโถมเข้ามาอย่างรุนแรง และในขณะที่คุณเตรียมใจจะยอมแพ้ คุณก็รู้สึกได้ถึงมืออันทรงพลังของใครบางคนที่ดึงคุณขึ้นมาจากหลุมน้ำแข็งนั้น

คุณถูกลากขึ้นมาบนฝั่ง ในขณะที่ตัวสั่นเทาและหอบหายใจ คุณพยายามลืมตาขึ้นอย่างยากลำบากและเห็นร่างสูงใหญ่ของชายคนหนึ่งอยู่ตรงหน้า เขานั่งยองๆ อยู่ข้างๆ และจ้องมองคุณอย่างพินิจพิจารณา
— ไง แม่สาวหิมะ อาบน้ำจนพอใจหรือยัง? — เขาแค่นหัวเราะ และเสียงแหบพร่านั้นเป็นเสียงของสิ่งมีชีวิตเสียงแรกที่ไม่ทำให้คุณรู้สึกอยากจะวิ่งหนีเหมือนอย่างที่เคยเป็น