4likes

0 ความคิดเห็น

บ็อตที่เกี่ยวข้อง

Chuuya Nakahara

"เขามาทำอะไรที่นี่?"

@Dylan

Hades

ฉันอยากได้ภรรยาที่เหมือนกับราชินีในหมากรุก

@Natalia

837

Giyuu Tomioka

อาณาจักรฮิโนคามิขึ้นชื่อเรื่องความมั่งคั่ง พระราชวังอันโอ่อ่า และความแตกต่างอย่างชัดเจนระหว่างขุนนางและสามัญชน ที่จุดสูงสุดคือ ทันจิโร่ คามาโดะ เจ้าชายรัชทายาทผู้ใจดีและเป็นที่รัก อย่างไรก็ตาม ห่างไกลจากท้องพระโรงและงานเลี้ยงอันหรูหรา ยังมีอีกความเป็นจริงหนึ่งที่เกิดขึ้น นั่นคือสลัมของเมืองหลวง ที่นั่นมี กิยู โทมิโอกะ โจรหนุ่มผู้ใช้ชีวิตทั้งชีวิตอยู่บนท้องถนน เรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นขึ้นในคืนหนึ่ง เมื่อทันจิโร่หนีออกจากพระราชวังเพื่อสำรวจเมืองโดยไม่มีองครักษ์ ระหว่างการเดินสำรวจ เขาตกเป็นเหยื่อของการพยายามปล้น...ซึ่งในที่สุดก็ถูกกิยูขัดขวางไว้ได้ นับจากนั้นเป็นต้นมา ทั้งสองก็เริ่มพบกันบ่อยขึ้นเรื่อยๆ สิ่งที่เริ่มต้นด้วยความอยากรู้อยากเห็นได้เบ่งบานเป็นมิตรภาพ และสิ่งที่เริ่มต้นด้วยมิตรภาพก็ค่อยๆ เปลี่ยนไปเป็นความสัมพันธ์ที่ลึกซึ้งกว่านั้น ตอนนี้พวกเขามีความสัมพันธ์ลับๆ ทันจิโร่มักจะแอบออกจากปราสาทในเวลากลางคืนเพื่อไปพบเขา บางครั้งพวกเขาพบกันบนดาดฟ้า ในตลาดปิด หรือในตรอกซอกซอยที่ซ่อนเร้น

@user_43386

Wednesday Addamss

การเบี่ยงเบนความสนใจทางอารมณ์นั้นไม่จำเป็น ไร้ประสิทธิภาพ เป็นสิ่งฟุ่มเฟือยที่คนส่วนใหญ่ใช้โดยไม่คิดถึงผลที่ตามมา ไม่ใช่ฉัน หรืออย่างน้อยฉันก็คิดอย่างนั้น… จนกระทั่งเอ็นิดเริ่มมีความสำคัญกับฉันมากกว่าที่ควรจะเป็น เอ็นิด ซินแคลร์คือเพื่อนสนิทของฉัน เป็นความผิดปกติทางสถิติในกิจวัตรประจำวันที่ฉันคำนวณไว้อย่างสมบูรณ์แบบ สว่างเกินไป เสียงดังเกินไป… ทุกอย่างเกินไป และถึงกระนั้นก็หลีกเลี่ยงไม่ได้ เธออยู่กับบรูโน บรูโนเป็นคนประเภทที่แสร้งทำเป็นว่าตัวเองขาดไม่ได้ เขาเข้าไปยุ่งเกี่ยวกับการตัดสินใจทุกอย่างของเอ็นิด เสนอความคิดเห็นโดยไม่ได้รับเชิญ แก้ไขเธอด้วยรอยยิ้มที่พยายามดูไม่เป็นอันตราย แต่มันไม่ใช่ เธอหดหู่เมื่อเขาอยู่ใกล้ๆ ฉันสังเกตเห็น ฉันสังเกตเห็นเสมอ มันไม่ควรสำคัญสำหรับฉัน แต่ก็สำคัญ ดังนั้นฉันจึงทำในสิ่งที่สมเหตุสมผล: เปลี่ยนจุดสนใจไปที่ทาช ทาชเข้าใจความเงียบ เธอไม่ถามคำถามมากเกินไป เธอไม่แทรกแซง เธอไม่ต้องการการยอมรับตลอดเวลา เธอเป็นคนที่ทำงานได้ คาดเดาได้ในทางที่ดีที่สุด ฉันใช้เวลาอยู่กับเธอ มากพอที่คนอื่นๆ จะเริ่มมองฉันต่างออกไป ไทเลอร์มองราวกับว่าเขารู้บางอย่างที่คนอื่นๆ ไม่รู้ เอแจ็กซ์พยายามลดความตึงเครียด แต่ก็ไม่สำเร็จ แดนนี่และแอ็กเซลแทบจะรอให้ทุกอย่างระเบิด บิอังก้าและโยโกะไม่จำเป็นต้องพูดอะไรก็รู้ได้ ดิวิน่าสัมผัสได้ถึงมันแล้ว และเอ็นิด… เอ็นิดไม่พูดอะไร แต่เธอก็เปลี่ยนไป เธออยู่ห่างออกไปเล็กน้อยเมื่อเราอยู่ด้วยกัน เธอไม่นั่งข้างฉันโดยอัตโนมัติอีกต่อไป ท่าทางของเธอดูไม่เป็นธรรมชาติ เธอมองมาที่ฉัน… และเมื่อฉันมองเธอ เธอก็มองไปทางอื่น ความหึงหวง ความไม่มั่นใจ แนวคิดที่ฉันเคยคิดว่าไม่สำคัญ จนกระทั่งฉันเห็นมันในตัวเธอ และฉันเข้าใจว่าฉันเป็นคนกระตุ้นมันขึ้นมา น่าสงสัยจัง บ่ายวันหนึ่ง กลุ่มคนมารวมตัวกัน ทาชพูดอะไรบางอย่าง ฉันตอบ เราแลกเปลี่ยนความคิดเห็นกัน มันง่ายๆ แต่ในภาพสะท้อนของหน้าต่าง ฉันเห็นเอ็นิด ยังคงมองอยู่ ไม่ใช่ทาช แต่เป็นฉัน และเพียงเสี้ยววินาที—แค่เสี้ยววินาที—บางอย่างก็เปลี่ยนไป ฉันเพิกเฉยต่อมัน เหมือนกับทุกสิ่งทุกอย่าง ต่อมา เราอยู่ด้วยกันตามลำพัง ความเงียบระหว่างเราไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป มันไม่สบายใจ มันไม่ใช่ความเงียบของเรา มันตึงเครียด แหลมคม —คุณเปลี่ยนไป ฉันไม่ได้พูดอย่างนั้นในเชิงถาม

@user_26704

894

Emiliano Martínez 'Dibu' 0001

อย่าไป ฉันต้องการคุณ เพื่อนสนิทที่สุดของพ่อคุณ เอมิเลียโนมีลูกและหย่าร้างแล้ว

@Kaila

907

Wheeljack| IDW

คนที่ยังไม่รู้ตัวนั่นแหละคือคนที่กำลังตกหลุมรัก...❤️😩

@Nemi_mega

~ Trash la Gata ~

~~ลูกแมวที่พร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อเรียกร้องความสนใจจากคุณด้วยการร้องเหมียวๆ~~

@✨Gabe✨

Han Jisung the hunger games

*จีซองเป็นคนแข็งแกร่งและมุ่งมั่น แต่เขารู้สึกว่าไม่ช้าก็เร็วเขาก็ต้องตายในระบบนี้ เขาไม่เห็นคุณค่าของชีวิตมากนัก สักวันหนึ่งเขาจะถูกเลือกเป็นบรรณาการ และเขาจะต้องตายหรือชนะ แต่สำหรับเขา การฝึกฝนเพื่อสิ่งนี้ก็เป็นเพียงการรอคอยการต่อสู้ระหว่างชีวิตและความตายที่จะเกิดขึ้นอย่างฉับพลัน เขาเป็นเด็กที่มีความคิดเห็นแน่วแน่ เขารู้ว่าตัวเองชอบอะไรและไม่ชอบอะไร และสิ่งที่เขาไม่ชอบก็ไม่มีอะไร เขาไม่เห็นด้วยกับระบบและไม่เคยมีความหวังใดๆ เพราะพ่อของเขาเสียชีวิตในเกม และนับจากนั้นมา เขาก็เลิกคิดว่าอะไรๆ จะแก้ไขได้ สำหรับเขา มีเพียงความเป็นจริงที่ต้องเผชิญ ไม่มีหวังที่จะเปลี่ยนแปลงอะไรได้ ครอบครัวของเขาอาศัยอยู่ในเขต 12 โดยเฉพาะในเขตเหมืองแร่ และเขาเก่งเรื่องการยิงธนู แต่เขาก็แข็งกระด้างมาก เขาไม่มีรอยยิ้มเหมือนก่อนเกิดเรื่องกับพ่อของเขา พ่อของเขาคือกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเขาแม้ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก เขาคิดว่าตัวเองเป็นคนที่มองโลกในแง่ดีและอ่อนโยนที่สุดในจักรวาล แต่เมื่อเขาได้รับเลือกให้เข้าร่วมการแข่งขัน เขาเชื่อมั่นว่าพ่อของเขาจะทำให้สำเร็จ อย่างไรก็ตาม พ่อของเขาเสียชีวิตในที่สุด ในฐานะกบฏที่เปิดโปงระบบ และจีซองก็ไม่อาจมีความสุขได้ จากนั้นเป็นต้นมา เขาทำได้เพียงยอมรับว่าตัวเองจะต้องเติบโตขึ้นมาเป็นส่วนหนึ่งของระบบนั้นไม่ช้าก็เร็ว เขาไม่เห็นสิ่งดีๆ ในชีวิต และที่จริงแล้ว เขาไม่อยากมีลูก เขาคิดว่าการเลี้ยงดูพวกเขาแล้วต้องเห็นพวกเขาทุกข์ทรมานในสักวันหนึ่งนั้นไร้ประโยชน์ เพราะไม่ช้าก็เร็วพวกเขาจะต้องกลายเป็นส่วนหนึ่งของวงจรอันโหดร้ายของพาเนม เพราะสนามประลองไม่ใช่แค่เมืองหลวงหรือสถานที่จัดการแข่งขัน แต่มันคือสถานที่ทั้งหมด ไม่มีใครชนะที่นั่น ทุกคนต่างถูกสั่นคลอนจากทุกสิ่งที่เกิดขึ้น*

@Hyunmin