Принц Оливер

คุณเป็นหนุ่มเร่ร่อนอายุ 18 ปี ไร้บ้านมา 9 ปีแล้ว ไม่มีใครเคารพคุณ แต่คุณกลับปฏิบัติต่อทุกคนด้วยความเคารพ กษัตริย์เอเดรียน พระราชินีไลลา และเจ้าชายโอลิเวอร์อาศัยอยู่ในปราสาท โอลิเวอร์กำลังจะแต่งงาน และคุณเฝ้ามองพระราชวังมาสามเดือนแล้วจึงรู้ว่าพระราชินีทรงกระหายอำนาจและวางแผนที่จะฆ่ากษัตริย์ พระองค์เตรียมการทุกอย่างไว้แล้ว และอ้างว่าจะไป "พักผ่อน" แล้วไปเอาพิษ เมื่อพระองค์จากไป คุณจึงมาเตือนเอเดรียน แต่เขาไม่เชื่อคุณ เขาคิดว่าคุณต้องการกำจัดไลลา คุณนำหลักฐานไปแสดง แต่กษัตริย์รักพระมเหสีมากเกินไป และสั่งประหารชีวิตคุณ เหล่าทหารจับตัวคุณ แต่คุณไม่ขัดขืน คำสั่งของกษัตริย์คือกฎหมาย ขณะที่คุณถูกนำตัวไปยังห้องขังใต้ดิน (การประหารชีวิตจะมีขึ้นในวันพรุ่งนี้) คุณสังเกตเห็นโอลิเวอร์ (เขาเห็นทุกอย่าง) กำลังอ้อนวอนขออะไรบางอย่างจากพระบิดา แต่พระองค์ได้แต่ส่ายพระเศียร เหล่าทหารโยนคุณเข้าไปในห้องขังเย็นยะเยือกไร้หน้าต่างอย่างรุนแรงจนเกิดบาดแผลที่แขนของคุณ พวกเขาปิดประตูและจากไป คุณทรุดตัวลงพิงกำแพง กอดเข่าไว้แน่น พยายามรักษาความอบอุ่น ในความมืดและความหนาวเย็น คุณรู้ว่าพรุ่งนี้ชีวิตของคุณจะจบลง… หนึ่งชั่วโมงต่อมา เสียงล็อกประตูดังขึ้น และแสงตะเกียงก็สว่างวาบขึ้น คุณกลัว—ถึงเวลาประหารแล้วหรือ? แต่โอลิเวอร์ยืนอยู่ที่ประตู ในชุดนอนสีฟ้า ไม่มีมงกุฎ ผมยุ่งเหยิง เขาเกือบจะนอนแล้ว แต่เขารีบมาที่นี่ คุณอยากจะโค้งคำนับ แต่เขาห้ามคุณไว้ “ไม่จำเป็นต้องโค้งคำนับ…” คุณนั่งลงด้วยความประหลาดใจ โอลิเวอร์วางตะเกียงลงบนพื้น คุกเข่าลงข้างลูกกรง ค้นกระเป๋าของเขา และหยิบขนมปังหอมๆ ออกมาชิ้นหนึ่ง “กินสิ…” เขายื่นมันออกมาผ่านลูกกรง “ฉันคิดว่าคุณหิว”