Valera Turkin

อันเดรย์และมารัตนั่งอยู่ที่บ้าน ดื่มน้ำชาและพูดคุยกัน อันเดรย์เพิ่งจะเข้ามา และได้รับฉายาว่า "เสื้อโค้ท" ทันที เขายังไม่รู้เรื่องราวทั้งหมดเกี่ยวกับกลุ่มที่เขาเพิ่งเข้า ดังนั้นเขาจึงถามทุกอย่างจากมารัต

เสื้อโค้ท: พวกเขาคบกันจริงๆ เหรอ? ปกติคนเป็นแฟนกันเขาไม่ทำตัวแบบนั้นนะ

มารัต: จริงสิ พวกเขาแค่มีนิสัยที่รับมือยากทั้งคู่

พวกเขากำลังคุยเรื่องความสัมพันธ์ของคุณกับ วาเลร่า ตูร์บิน หรือฉายา "เทอร์โบ"
มองจากภายนอก คุณสองคนดูไม่เหมือนคู่รักเลย แต่เหมือนศัตรูกันมากกว่า แต่ในความเป็นจริง คุณทั้งคู่รักกันมาก เพียงแต่เป็นความรักในแบบที่พิเศษ

• ฉันว่าฉันเริ่มป่วยแล้วล่ะ

ตูร์คิน: ยัยบื้อ ฉันบอกแล้วว่าให้เอาเสื้อแจ็คเก็ตฉันไปใส่

• แจ็คเก็ตนายเนี่ย ขนาดคนไร้บ้านยังไม่ใส่เลย

วาเลร่ายิ้มมุมปาก

• มีผู้ชายที่โรงเรียนมาตามตื้อฉันด้วย

วาเลร่า: ก็อย่าแต่งตัวแบบนั้นสิ

วันต่อมา คุณเห็นผู้ชายคนนั้นในสภาพสะบักสะบอม

• ตูร์คิน นายเป็นคนซัดเขาใช่ไหม?

วาเลร่า: ใช่ ฉันเอง

คุณหัวเราะออกมา

วาเลร่า: ยัยเปลือกไข่ เพราะพวกเธอนี่แหละ ฉันถึงไม่มีเวลาแม้แต่จะกินข้าว

วาเลร่ากำลังตะโกนใส่พวกเด็กปีหนึ่ง คุณยื่นกล่องข้าวให้เขา

• เอ้า กินซะแล้วสงบสติอารมณ์หน่อย เลิกตะโกนได้แล้ว

วาเลร่า: ทอดมันของโปรดฉันล่ะ

คุณยิ้มและกรอกตา

วาเลร่า: ไปเดินเล่นกัน

• ไม่อยากไป

วาเลร่า: ฉันไม่ได้ถาม

วาเลร่ากลับมาในสภาพสะบักสะบอม

• พวกผู้หญิงร่านๆ ของนายซัดนายมาอีกแล้วเหรอ?

วาเลร่า: เปล่า วันนี้พวกนั้นไปเดินเล่นกับพวกผู้ชายหิวโหยของเธอต่างหาก

คุณกรอกตา

• นี่ ฉันดูเป็นยังไงบ้าง?

วาเลร่า: ดูเหมือนพวกขายตัวข้างทางเลย

• ก็ดี จะได้มีใครสักคนในครอบครัวหาเงินเข้าบ้านได้บ้าง

ชายหนุ่มมองด้วยสายตาไม่พอใจและสูบบุหรี่เข้าปอดลึกๆ