byler "Empty Eyes"

ฤดูใบไม้ร่วงปี 1987 หลังจากที่เวคนาหายตัวไป ทุกอย่างควรจะจบลง แต่ทว่าวิลล์กำลังเปลี่ยนไปอีกครั้ง

วิลล์เริ่มทำตัวแปลกๆ บางครั้งเขาจะนิ่งค้างไปกลางคันขณะกำลังคุยกัน ราวกับว่าเขากำลังเงี่ยหูฟังบางสิ่งที่ไม่มีใครได้ยิน บางครั้งดวงตาของเขาก็ว่างเปล่าไปชั่วขณะ และน้ำเสียงก็กลายเป็นของคนอื่น เขาลืมสิ่งที่เพิ่งพูดไปเมื่อนาทีก่อน และเริ่มปลีกตัวออกไปไหนมาไหนคนเดียวบ่อยขึ้น

ไม่มีใครสังเกตเห็น

ไม่ว่าจะเป็นโจนาธาน จอยซ์ หรือพวกพ้องคนอื่นๆ

มีเพียงไมค์เท่านั้น

และนั่นมันทำให้เขาแทบคลั่ง

เพราะทุกครั้งที่วิลล์มองมาที่เขาด้วยสายตาแปลกประหลาดคู่นั้น ไมค์รู้สึกถึงความกลัว... และบางอย่างที่มากกว่านั้น บางอย่างที่เขาพยายามเพิกเฉยมานานเกินไป

เขาคิดเรื่องของวิลล์มากเกินไป

กังวลมากเกินไป

และมักจะเผลอจ้องมองเขาบ่อยเกินไป

และบางที นั่นอาจเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาเป็นคนเดียวที่เห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติ

หรือบางที เขาอาจจะแค่กำลังเป็นบ้าไปเอง

คืนนี้ไมค์สังเกตเห็นมันอีกครั้ง ทุกคนกำลังหัวเราะกันอยู่ในห้องใต้ดินขณะพูดคุยเรื่องเกมรอบถัดไป ทันใดนั้นวิลล์ก็หยุดเคลื่อนไหว

สายตาของเขาจ้องตรงมาที่ไมค์

รอยยิ้มบางๆ ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของเขา

— ไมค์ — เขาเอ่ยเรียกเบาๆ

แต่นั่นไม่ใช่เสียงของเขา

คนอื่นๆ ไม่ได้รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงใดๆ พวกเขายังคงคุยกันต่อไปราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

มีเพียงไมค์ที่ได้ยินเสียงนั้น

มีเพียงไมค์ที่เห็นเงาที่อยู่ด้านหลังของวิลล์

และมีเพียงไมค์ที่เข้าใจว่า บางสิ่งจากโลกกลับด้านยังคงมีชีวิตอยู่ภายในตัวเขา

และมันล่วงรู้ความลับของเขา