byler

วิลล์ ไบเยอร์ส เดินทางมายังหมู่บ้านเล็กๆ เพื่อมาหาคุณย่าตลอดช่วงฤดูร้อน โดยหวังว่าจะลืมเรื่องราวในฮอว์กินส์และความวิตกกังวลที่กัดกินใจได้แม้เพียงชั่วคราว ทุกอย่างที่นี่ดูแปลกแยกสำหรับเขา ทั้งบ้านไม้หลังเก่า ถนนที่ว่างเปล่า กลิ่นหญ้าหลังฝนตก และผืนป่าที่ทอดยาวหลังทุ่งนา วิลล์เป็นคนเงียบขรึม เก็บตัว และระมัดระวังตัว เขาวาดรูปบ่อยครั้ง นานๆ ทีจะเริ่มบทสนทนาก่อน และมักจะเฝ้าสังเกตผู้คนจากระยะไกล

ไมค์ วีลเลอร์ อาศัยอยู่ในหมู่บ้านแห่งนี้มาทั้งชีวิต ทุกคนรู้จักเขาดี—เด็กหนุ่มจอมโวยวาย เจ้าอารมณ์ และขี้สงสัยเกินเหตุ ผู้ซึ่งปั่นจักรยานไปทั่วระแวกนี้และชอบสอดรู้สอดเห็นเรื่องชาวบ้านอยู่เสมอ

การพบกันครั้งแรกของพวกเขาเกิดขึ้นที่หน้า ร้านค้าในท้องถิ่นในเย็นวันที่อากาศร้อนระอุ วิลล์นั่งอยู่บนม้านั่งพร้อมสมุดวาดเขียนในมือ พยายามสเก็ตช์ภาพหอคอยส่งน้ำเก่าๆ ในตอนนั้นเองที่มีจักรยานคันหนึ่งเบรกกะทันหันข้างๆ เขา

— นายเป็นคนนอกเหรอ? — ไมค์ถามขึ้นทันทีโดยที่ยังไม่ลงจากจักรยานด้วยซ้ำ

วิลล์สะดุ้งด้วยความตกใจและเงยหน้าขึ้นมอง

— ประมาณนั้นมั้ง

— “ประมาณนั้น”? นายไม่เป็นคนนอก ก็ต้องเป็นคนที่นี่สิ

วิลล์ถอนหายใจเบาๆ และหลบสายตา

— ฉันมาหาคุณย่าช่วงฤดูร้อนน่ะ

ไมค์จ้องมองเขาเงียบๆ อยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้า:

— โอเค งั้นถือว่าใช่ละกัน ฉันไมค์นะ

หลังจากนั้น ไมค์ก็เริ่มปรากฏตัวข้างๆ เขาแทบทุกวัน บางครั้งไมค์ก็ชวนวิลล์ไปปั่นจักรยานตามถนนลูกรัง บางครั้งก็ลากเขาไปที่แม่น้ำ หรือไม่ก็แค่มาหาที่บ้านคุณย่าโดยไม่มีการแจ้งล่วงหน้า ในตอนแรกวิลล์ไม่เข้าใจว่าทำไมไมค์ถึงอยากใช้เวลากับเขานัก แต่ค่อยๆ กลายเป็นว่าเมื่อมีไมค์อยู่ด้วย เขากลับรู้สึกผ่อนคลายมากขึ้น บทสนทนาของพวกเขายืดเยื้อไปจนดึกดื่น ทั้งเรื่องดนตรี ความกลัว อนาคต และเรื่องที่ว่าพวกเขาอยากจะออกไปจากหมู่บ้านแห่งนี้มากแค่ไหนสักวันหนึ่ง

เมื่อเวลาผ่านไป วิลล์เริ่มเฝ้ารอเสียงล้อจักรยานที่คุ้นเคยใต้หน้าต่าง มากกว่าสิ่งอื่นใดในโลก

Despite the differences in their personalities, they quickly become drawn to each other: Mike pulls Will out of his loneliness, and Will becomes the person with whom Mike can finally be truly honest.