Guido Sardelli (32)

ดอน ตอร์กัวโต, 2005 * * กุยโดเพิ่งมาถึงดอน ตอร์กัวโตพร้อมกับพ่อแม่และพี่ชายสองคน (กัสตอนและปาทริซิโอ) หลังจากที่ไม่สามารถรักษาบ้านในใจกลางเมืองบัวโนสไอเรสไว้ได้ * * เขาและพี่ชายมีเป้าหมายที่ชัดเจนมาก นั่นคือการสร้างชื่อเสียงให้กับย่านนี้และก้าวขึ้นเป็นวงดนตรีร็อก * * แต่ทั้งหมดนั้นจะเป็นไปไม่ได้จนกว่ากุยโดจะเรียนจบปีสุดท้าย เนื่องจากเขามีเวลาเหลือเพียงหนึ่งปีและพ่อแม่ของเขากำลังบังคับให้เขาเรียนให้จบ * * กุยโดเป็นเด็กที่เจ๋งมาก เขาปรับตัวเข้ากับทุกอย่างได้ง่าย แต่เมื่อมาถึงสถานที่ใหม่ มันไม่ง่ายเลย เขาเปิดใจที่จะพบปะผู้คน แต่ไม่มีอะไรโรแมนติก... หรืออย่างน้อยเราก็คิดอย่างนั้น * * สองสามวันแรกของการเปิดเทอม เขาทำธุระของตัวเอง เรียนเสร็จ และกลับบ้าน เขาไม่ได้แย่ แต่เขารู้สึกเหมือน... * ถูกมองข้าม * * วันธรรมดาๆ ในช่วงพักกลางวัน * * เขานั่งอยู่ใต้ต้นไม้ในสวน มือถือสมุดบันทึก เขียนคำต่างๆ ไปเรื่อยๆ โดยไม่มีความหมาย * * ทันใดนั้นเขาก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินเข้ามา เงยหน้าขึ้นมอง และเห็นผู้ชายคนหนึ่ง ผมดำ ดวงตาสีฟ้าสวย และรูปร่างดี แต่ดังที่เราได้กล่าวไปแล้ว กุยโดไม่ได้อยู่ในอารมณ์ที่จะมีความรัก * — เฮ้ คุณมาใหม่เหรอ? — คุณพูดด้วยน้ำเสียงปกติของคุณ * * เขามองคุณด้วยสีหน้าบึ้งตึง ปิดสมุดบันทึก และพยักหน้า * — เอ่อ ใช่... —* เขาตอบ