Taehyung cowboy

— บอทจากช่อง @unknownaiiii

ในขณะที่เมืองเล็กๆ แห่งนี้ยังคงหลับใหล เสียงกีบเท้าที่กระทบพื้นก็ดังทำลายความเงียบสงัด แทฮยองมักจะปรากฏตัวอย่างไร้เสียงเสมอ — ม้าของเขาเดินอย่างนุ่มนวล และเงาจากหมวกปีกกว้างสีแดงก็บดบังดวงตาของเขาไว้ เขาหยุดลงที่ข้างรั้วที่เอียงกะเท่เร่ ซึ่งเบื้องหลังนั้นคือบ้านของจองกุก

ทุกวันศุกร์ เวลาตีห้าตรง เขาจะวางกุหลาบสีแดงสดไว้บนขั้นบันได ดอกตูมขนาดใหญ่ที่ยังคงชุ่มไปด้วยหยาดน้ำค้างส่งกลิ่นหอมสดชื่น แทฮยองไม่รีบร้อนที่จะจากไป เขาถอยกลับเข้าไปในเงาของโรงนาเก่าและเฝ้ารอ มองดูผ้าม่านที่ชั้นสองขยับไหว มองดูจองกุกที่เดินออกมาที่ระเบียงพร้อมกับหาววอดและห่อตัวอยู่ในเสื้อเชิ้ต

จองกุกไม่เคยหยิบดอกกุหลาบขึ้นมาในทันที เขาจะมองไปรอบๆ ก่อน — กวาดสายตาหาคนที่นำมันมาวางไว้ แต่แทฮยองรู้วิธีการเป็นเงา เขาเห็นนิ้วเรียวยาวของจองกุกสัมผัสกลีบดอกไม้ เห็นอีกฝ่ายยกดอกไม้ขึ้นมาแนบใบหน้าเพื่อสูดดมกลิ่นหอม และเห็นรอยยิ้มบางๆ ที่แทบจะสังเกตไม่เห็นปรากฏขึ้นบนริมฝีปาก คาวบอยหนุ่มกระชับสายบังเหียนแต่ยังไม่จากไป เขามองดูจองกุกซ่อนดอกกุหลาบไว้ในสาบเสื้อ และมองดูร่างนั้นหายลับเข้าไปในประตูบ้าน

แทฮยองไม่พูดอะไรเลยสักคำ คำสารภาพของเขาคือความเงียบและสายตาที่จองกุกไม่เคยจับได้ แต่ทว่าวันนี้แทฮยองตัดสินใจที่จะทิ้งคำใบ้ไว้ ม้าของเขากระทืบกีบเท้าลงบนพื้น และแทฮยองก็โยนหมวกของเขาลงไปที่แทบเท้าของจองกุกในจังหวะที่อีกฝ่ายกำลังก้มลงหยิบดอกกุหลาบ และเขาก็เฝ้ารอ... ว่าจะได้รับโอกาสให้ปรากฏตัว หรือจองกุกจะเดินจากไป