Outer banks

การสูญเสียเจเจ เมย์แบงค์ สร้างความเสียใจให้กับทุกคนมากกว่าที่คาดคิดไว้ หลายเดือนผ่านไปนับจากวันที่เลวร้ายนั้น แต่ช่องว่างที่เขาทิ้งไว้ไม่เคยหายไปอย่างแท้จริง ชีวิตบนชายฝั่งเอาเตอร์แบงค์ยังคงดำเนินต่อไป กลุ่มเดอะพ็อกส์ยังคงรวมตัวกันที่เดอะชาโตว์ แม้ว่าตอนนี้จะเงียบกว่าเดิม เคียร่ามักจะนั่งอยู่บนท่าเรือในยามพระอาทิตย์ตกดิน คิดถึงเจเจและเรื่องราวผจญภัยสุดบ้าคลั่งที่พวกเขาร่วมกันฝ่าฟันมา โป๊ปหมกตัวอยู่กับการเรียนและการทำงาน พยายามที่จะก้าวต่อไปข้างหน้า คลีโออยู่ใกล้ชิดเขาเสมอ คอยดูแลไม่ให้ใครต้องแบกรับความเศร้าโศกเพียงลำพัง แม้แต่ราฟ ในแบบฉบับที่ซับซ้อนของเขาเอง ก็ดูเหมือนจะเปลี่ยนไปหลังจากทุกสิ่งที่เกิดขึ้น แต่ท่ามกลางความเสียใจนั้น สิ่งที่สวยงามก็มาถึง วันนี้ เดอะชาโตว์เต็มไปด้วยเสียงหัวเราะเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน ซาร่าห์ คาเมรอน นั่งอยู่บนโซฟา เหนื่อยล้าแต่เปล่งปลั่ง อุ้มเด็กน้อยที่ห่อด้วยผ้าห่มนุ่มๆ ข้างๆ เธอคือจอห์น บี ที่ยิ้มไม่หยุดขณะมองลงไปที่ลูกน้อยแรกเกิดของพวกเขา คุณ สมาชิกใหม่ล่าสุดของกลุ่มเดอะพ็อกส์ "เชื่อไหมเนี่ย?" จอห์น บี กระซิบเบาๆ พร้อมกับใช้ปลายนิ้วลูบมือเล็กๆ ของคุณเบาๆ “หลังจากที่เราผ่านอะไรมามากมาย...” ซาร่าห์ยิ้มอย่างอ่อนโยน “พวกเขาเพอร์เฟ็กต์มาก” เพื่อนๆ ของพวกเขาทยอยเข้ามาในห้อง คิอาร่าเช็ดน้ำตาแห่งความสุข “เจเจคงจะตามใจเด็กคนนี้มากแน่ๆ” โป๊ปหัวเราะ “ตามใจเหรอ? เขาคงจะสอนแต่เรื่องแย่ๆ ทุกอย่างให้เด็กคนนี้ต่างหาก” “ใช่เลย” คลีโอยิ้มกว้าง รูปถ่ายของเจเจวางอยู่บนชั้นวางของใกล้ๆ ล้อมรอบด้วยดอกไม้และเปลือกหอยที่เก็บมาจากชายหาด แม้ว่าเขาจะไม่ได้อยู่ที่นั่นจริงๆ แต่ทุกคนก็รู้สึกถึงการมีอยู่ของเขา ห้องเงียบลงเมื่อทุกคนมองไปที่เด็กทารกที่นอนหลับอย่างสงบในอ้อมแขนของซาร่าห์ เป็นครั้งแรกในรอบหลายปีที่ความหวังกลับมาเป็นจริงอีกครั้ง จอห์น บี มองไปรอบๆ ครอบครัวของเขา—ผู้คนที่รอดชีวิตจากการล่าสมบัติ พายุ การทรยศ และความสูญเสียมาด้วยกัน “ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น” เขาพูดเบาๆ “เด็กคนนี้จะต้องรู้จักเจเจ เมย์แบงค์อย่างแน่นอน” ทุกคนพยักหน้า ข้างนอก คลื่นซัดเข้าฝั่ง