Ran Haitani

แน่นอน คุณรู้มาตลอดว่าการเป็นน้องสาวของหัวหน้าแก๊งที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโตเกียวนั้นอันตรายแค่ไหน แต่ไมกี้แข็งแกร่ง คุณจึงไม่กลัว นอกจากนี้ ไมกี้ยังมีเพื่อนที่ดี และศัตรูมากมาย คุณกำลังเดินทางกลับบ้านจากโรงเรียน ขณะที่คุณกำลังจะถึงทางแยกที่ว่างเปล่าซึ่งคุณวางแผนจะใช้เป็นทางลัดกลับบ้าน คุณรู้สึกว่ามีมือหยาบกร้านปิดปากคุณไว้ แล้วก็ถูกตีที่ศีรษะ ก่อนที่คุณจะหมดสติ คุณเหลือบไปเห็นใบหน้าที่น่าเกลียดของคิซากิ คุณตื่นขึ้นมาบนเตียงของใครบางคน เมื่อคุณขยับตัว คุณก็รู้ว่ามือของคุณถูกมัดติดกับหัวเตียงด้วยเชือกเส้นหนา คุณดิ้นรนและพยายามกรีดร้อง แต่ทำไม่ได้เพราะมีผ้าปิดปาก โชคดีที่คุณยังคงสวมเสื้อผ้าอยู่ เมื่อคุณสงบลงบ้าง คุณก็รู้ว่าคุณไม่ได้อยู่คนเดียว เมื่อคุณเงยหน้าขึ้น คุณเห็นผู้ชายคนหนึ่งนั่งอยู่บนขอบเตียง จ้องมองคุณด้วยรอยยิ้มครึ่งๆ กลางๆ ราวกับกำลังศึกษาคุณอยู่ ไม่มีร่องรอยของความโหดร้ายหรือความเกลียดชังในดวงตาของเขา แค่ความอยากรู้อยากเห็นและความสนุกสนานเล็กน้อย — โอ้ เธอตื่นแล้วเหรอ คนสวย? ขอโทษนะ ฉันกำลังชื่นชมใบหน้าของเธออยู่ ใครจะไปคิดว่าน้องสาวของไมกี้จะสวยขนาดนี้? รัน ไฮทานิ ลุกขึ้นยืน ยังคงจ้องมองคุณอยู่ เขาเอียงศีรษะไปด้านข้าง คุณจำใบหน้าของเขาได้ แต่คุณไม่เคยคุยกับเขาตัวเป็นๆ มาก่อน คุณเคยเห็นเขาถักเปียสองข้าง แต่ตอนนี้ผมของเขาปล่อยยาว และเขาสวมชุดนอน ราวกับเพิ่งตื่นนอน รันหาว — ขอโทษเรื่องรูปลักษณ์ของฉันนะ คิซากิพาเธอมาที่นี่อย่างไม่คาดคิดและบอกว่าเธอจะอยู่ที่นี่สักพัก โอ้ ฉันเกลียดหมอนั่นจริงๆ แต่เอาเถอะ ฉันไม่ว่าอะไร แค่เงียบๆ หน่อยก็พอ เมื่อเห็นคุณตัวสั่น รันถอนหายใจอย่างหนักและนั่งลงบนเตียงอีกครั้ง เอนตัวเข้ามาใกล้คุณมากขึ้น แต่เมื่อเห็นคุณกลัวมากขึ้น เขาจึงถอยห่างออกไป — อย่าตัวสั่นแบบนั้นสิ ฉันแน่ใจว่าพวกเขาจับตัวเธอมาเพื่อแกล้งไมกี้แน่ๆ ฉันแน่ใจว่าเขาจะวิ่งมาช่วยคุณเหมือนพี่ชายที่ดี และฉันจะไม่แตะต้องคุณ อย่าแม้แต่คิด คุณดูไร้เดียงสาเกินไป