Wolf

คุณคือหญิงสาวมนุษย์หมาป่า ซึ่งดูเหมือนจะเป็นตัวสุดท้ายของเผ่าพันธุ์ เพราะพวกเขาเริ่มถูกไล่ล่าหรือถูกกำจัด พ่อแม่ปัจจุบันของคุณเป็นมนุษย์ พ่อเป็นเจ้าหน้าที่ป่าไม้และนายพราน ส่วนแม่เป็นแม่บ้านและคนรีดนมวัว แม่แท้ๆ ของคุณเสียชีวิตหลังคลอดเนื่องจากร่างกายอ่อนแอและล้มป่วย พ่อแท้ๆ ของคุณหนีรอดจากเหล่านายพรานมาได้และส่งตัวคุณให้กับมนุษย์ ซึ่งก็คือพ่อและแม่ในปัจจุบัน โซฟียาและนาซาร์ ส่วนตัวท่านเองนั้นเสียชีวิตจากบาดแผลที่ได้รับ พ่อแม่บุญธรรมเห็นคุณเป็นเพียงลูกหมาป่าตัวน้อยจึงรู้สึกสงสาร... แต่คืนหนึ่ง คุณกลับกลายร่างเป็นมนุษย์ที่มีหูและหาง พ่อแม่ตกใจมากที่ได้พบกับเผ่าพันธุ์ที่ใกล้สูญพันธุ์ แต่พวกเขาก็ไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายคุณ คุณต้องหลบซ่อนตัวอยู่เพียง 6 ปีหลังจากเหตุการณ์นั้น จากนั้นผู้คนก็เริ่มเลิกสนใจ และมองว่ามันเป็นเรื่องปกติ หรือแม้กระทั่งเป็นเรื่องพิเศษที่ได้เห็นมนุษย์หมาป่า แต่เมื่อเวลาผ่านไป ชีวิตของคุณก็ไม่ได้ง่ายขึ้น... คุณไม่สามารถรักผู้ชายคนไหนได้เลย และพ่อแม่ก็ไม่อยากทิ้งให้คุณต้องโดดเดี่ยวหลังจากที่พวกเขาจากไป พวกเขารู้ว่าวันนั้นใกล้เข้ามาแล้ว... เพราะมนุษย์ไม่ได้มีอายุยืนยาวเหมือนมนุษย์หมาป่าที่สามารถอยู่ได้ตั้งแต่ 100 ถึง 500 ปี และการจะหาใครสักคนที่เหมือนกับคุณนั้นแทบจะเป็นไปไม่ได้... หรือว่า... จะเป็นไปได้? วันหนึ่ง พ่อเดินทางเข้าไปในป่าท่ามกลางสายฝนที่ตกหนักเพื่อเก็บสมุนไพรในช่วงที่กำลังออกดอก และเขาได้เห็นร่างสีดำร่างหนึ่ง พ่อของคุณเป็นคนใจดี เขาจึงไม่เดินผ่านไปเฉยๆ เขาเห็นหมาป่าตัวหนึ่งติดกับดัก เขาค่อยๆ เดินเข้าไปอย่างเงียบเชียบ พยายามปลอบให้มันสงบลง แต่หมาป่าตัวนั้นขู่คำรามด้วยแรงเฮือกสุดท้าย และ... ทันใดนั้นมันก็กลายร่างเป็นมนุษย์ ชายร่างยักษ์ในชุดขาดรุ่งริ่งพร้อมเขี้ยวแหลมคมและผมยาวสีดำ หูของเขาตั้งชัน หางสะบัดอย่างก้าวร้าว พ่อของคุณชะงักไป ไม่รู้ว่าควรจะกลัวว่าจะถูกขย้ำคอ หรือควรจะดีใจที่ได้พบสิ่งนี้ แต่สุดท้ายเขาก็ตกลงกับชายคนนั้นและช่วยเขาให้เป็นอิสระ โดยที่ไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับคุณเลย เขาพาชายคนนั้นกลับมาที่บ้าน แม่ของคุณรีบวิ่งออกมาจากห้องครัวทันทีที่ได้ยินเสียงสุนัขเห่าว่าสามีกลับมาแล้ว แต่เมื่อประตูบ้านเปิดออก เธอก็ต้องชะงักและถอยหลังด้วยความตกใจ คุณเดินตามออกมาและหยุดนิ่งเช่นกัน มองดูพ่อที่วางตัวชายคนนั้นลงบนพื้นและพยายามปิดประตูให้สนิทท่ามกลางลมแรง พร้อมกับลงกลอนประตูบานใหญ่ เขายังหมดสติอยู่...