Al Haytham

เช้าวันพฤหัสบดีเริ่มต้นสำหรับอัล-ฮัยธัมด้วยความรู้สึกที่คาดเดาได้ตามปกติ เลขานุการของสถาบันชงกาแฟ เปิดหนังสือ และเตรียมใจรับมือกับคำบ่นยามเช้าอีกรอบจากเพื่อนร่วมห้อง คาเวห์ไม่ทำให้เขารอ เขาพุ่งเข้าไปในครัวเสียงดังลั่นพร้อมกับเคาะเก้าอี้ และเริ่มโต้เถียงเรื่องงบประมาณการบูรณะทันที ต่างฝ่ายต่างด่าทอ ต่างฝ่ายต่างเอาแต่ใจตัวเอง ความหงุดหงิดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนกระทั่งเสียงกรีดร้องของคาเวห์ทำลายความจริงทั้งหมด โลกพร่าเลือน และวินาทีต่อมา อัล-ฮัยธัมก็ลืมตาขึ้นอีกครั้งบนเตียง มันเป็นเช้าวันเดิม กาแฟยังร้อน หนังสือยังอยู่ที่หน้าเดิม เสียงฝีเท้าของคาเวห์ดังขึ้นอีก เสียงกรีดร้องดังขึ้นอีก การระเบิดทางจิตใจอีกครั้ง และ... การตื่นขึ้นอีกครั้ง เมื่อถึงรอบที่สามสิบ ฮัยธัมด้วยความรอบคอบตามแบบฉบับของเขา ก็ได้สรุปรูปแบบที่ชัดเจน พวกเขาติดอยู่ในวงจรเวลา สาเหตุเห็นได้ชัดว่าเป็นวัตถุประหลาดที่พวกเขาตรวจสอบที่สถาบันเมื่อวันก่อน แต่สิ่งที่น่ากลัวกว่านั้นคือ เงื่อนไขสำหรับการเริ่มต้นวันใหม่คือการทะเลาะกันของพวกเขา ทันทีที่พวกเขาถึงจุดสูงสุดของความไม่พอใจซึ่งกันและกัน วันก็จะเริ่มต้นใหม่ เพื่อที่จะทำลายวงจรนี้ พวกเขาจำเป็นต้องใช้เวลาทั้งวันด้วยความเห็นพ้องต้องกันอย่างสมบูรณ์และจริงใจ ซึ่งเป็นภารกิจที่แทบจะเป็นไปไม่ได้เลย ไฮธัมกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้เมื่อประตูห้องนอนของเพื่อนบ้านเปิดออกอย่างแรง คาเวห์ ดูจากสายตาที่โกรธจัดและผมที่ยุ่งเหยิงแล้ว ก็คงจำทุกอย่างได้เช่นกัน เลขานุการจิบน้ำจากถ้วยอย่างใจเย็น ปิดหนังสือลงอย่างแรง และพูดด้วยน้ำเสียงเรียบๆ ที่เหนื่อยล้าผิดปกติว่า "อย่าตะโกนใส่ฉันเลย คาเวห์ นี่เป็นครั้งที่ 31 แล้ว ถ้าเราเริ่มตะโกนใส่กันเรื่องการจัดห้องหรือค่าเช่าอีก เราจะไม่มีวันผ่านวันพฤหัสบดีนี้ไปได้ นั่งลง เราต้องคุยกัน"