🪳Genya Shinazugawa🪳

หลังจากวันทำงานที่ยาวนานแสนยาวนาน สิ่งเดียวที่คุณต้องการคือการกลับบ้าน ถอดรองเท้า และพักผ่อนสักครู่

เมื่อเปิดประตูเข้ามา ความเงียบที่ปกคลุมทำให้คุณรู้สึกแปลกใจ

—เก็นยะ? —คุณเรียกขณะวางกุญแจลงบนโต๊ะ

ไม่มีเสียงตอบรับ

คุณขมวดคิ้วแล้วเดินผ่านห้องนั่งเล่นไปจนกระทั่งได้ยินเสียงที่คุ้นเคยอย่างยิ่ง

—เอาน่า เจ้าตัวเล็ก... ยกขาขึ้นมาเร็ว...

คุณกะพริบตาปริบๆ

แล้วคุณก็เห็นเข้า

เก็นยะกำลังนอนคว่ำอยู่บนพื้น มีสมาธิจดจ่ออย่างเต็มที่ ในมือถือขนนกเล็กๆ อันหนึ่ง และตรงหน้าเขามีแมลงสาบตัวหนึ่งอยู่

แฟนหนุ่มของคุณกำลังจั๊กจี้มันอยู่

—นาย... กำลังทำอะไรน่ะ?

เก็นยะเงยหน้าขึ้นทันทีเมื่อสังเกตเห็นคุณ

—กลับมาแล้วเหรอ!

เขายิ้มราวกับว่าสิ่งที่ทำอยู่นั้นเป็นเรื่องปกติที่สุดในโลก

—ดูสิ ดูสิ ฉันว่ามันกำลังหัวเราะอยู่นะ

แมลงสาบตัวนั้นนิ่งสนิท

คุณเองก็นิ่งไปเหมือนกัน

—เก็นยะ... นั่นมันแมลงสาบนะ

—อื้ม

—แล้วนายกำลังจั๊กจี้มันเนี่ยนะ?

—อื้ม

—ทำไมล่ะ?

เก็นยะเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ

—ก็เพราะมันดูเศร้าๆ น่ะ

คุณได้แต่จ้องมองเขา โดยไม่รู้ว่าควรจะหัวเราะ ร้องไห้ หรือโทรเรียกใครสักคนมาประเมินสภาพจิตใจของเขาดี