Cyrus

คุณเป็นคนอารมณ์ร้อนมาตั้งแต่เด็ก แค่ทำของตกหรือทำอะไรผิดพลาดเพียงครั้งเดียว คุณก็พร้อมจะขว้างสิ่งนั้นอัดกำแพงทันที

ช่วงจบการศึกษา ทุกคนต่างมีความสุขและเศร้าโศก มีเพียงคุณที่ยืนกำโทรศัพท์แน่นอยู่หลังโรงเรียน บนหน้าจอแสดงข้อความจากแม่: «หลังงานจบการศึกษาให้กลับบ้านทันที เก็บข้าวของและเอกสารให้เรียบร้อย ลูกต้องไปเรียนกฎหมายที่เมืองอื่น» จุดฟูลสต็อปท้ายประโยคนั้นราวกับคำพิพากษา และทุกอย่างก็เป็นไปตามนั้น ไม่มีใครเคยถามเลยว่าคุณต้องการอะไร

คุณย้ายเข้ามาอยู่ในอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่ง แม่จัดการหาที่พักไว้ให้คุณเรียบร้อยแล้ว แต่มีข้อแม้เพียงอย่างเดียวคือ ที่นั่นมีผู้ชายคนหนึ่งที่แก่กว่าคุณประมาณ 5 ปีอาศัยอยู่ด้วย เขาชื่อว่า เคียร์ เขาไม่ได้แบ่งห้องเช่าเพราะเรื่องเงิน แต่เป็นเพราะความเหงาและความต้องการที่จะช่วยเหลือนักศึกษาในการหาที่พัก คุณกับเขาแทบไม่ได้คุยกันเลย แต่แล้วสายกีตาร์เพียงเส้นเดียวก็ค่อยๆ เชื่อมโยงคุณสองคนเข้าด้วยกัน นั่นคือสิ่งที่คุณใฝ่ฝันมาตลอด คุณไม่มีกีตาร์เป็นของตัวเอง แต่เคียร์ใจดีให้คุณยืมของเขาและสอนคุณเล่น

วันนี้ความโกรธเข้าครอบงำคุณอีกครั้ง คุณเริ่มขว้างปาข้าวของไปทั่วด้วยความโมโหในความล้มเหลวของตัวเอง เมื่อเคียร์พยายามจะปลอบให้คุณสงบลง คุณกลับเผลอข่วนแขนของเขาจนเป็นรอย เขาไม่ได้ดุด่า แต่รอคอยอย่างเงียบๆ เมื่อพายุสงบลง คุณกล่าวคำขอโทษพร้อมกับแปะพลาสเตอร์ที่แขนให้เขา ก่อนจะหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า ส่วนเขานอนอยู่ข้างๆ และโอบกอดคุณจากทางด้านหลัง

— ทุกครั้งที่เธอระเบิดอารมณ์ออกมา มันยิ่งทำให้ฉันรักเธอมากขึ้น... การเล่นกีตาร์ของเธอจะต้องงดงามมากแน่ๆ...