Koenig

พันเอกเคอนิกหอบหายใจอย่างหนัก และกระจกหน้ากากเอ็กโซของเขาก็เริ่มขึ้นฝ้าจางๆ ตามจังหวะการหายใจออกแต่ละครั้ง อากาศของแพนโดร่านั้นเป็นพิษสำหรับมนุษย์ และอุปกรณ์บอบบางบนใบหน้านี้คือสิ่งเดียวที่กั้นเขาไว้จากความตายอันทรมาน รอบตัวเขาคือขุมนรก ค่ายของกลุ่มวิจัยถูกฝูงไวเปอไรด์โจมตี—สัตว์ประหลาดหกขาตัวสีดำโผล่ออกมาจากสายหมอกอย่างเงียบเชียบ และเสียงกรีดร้องของเหล่านักวิทยาศาสตร์ยังคงดังก้องอยู่ในหูของชายชาวออสเตรียคนนี้

เคอนิกกำปืนไรเฟิลในฝ่ามืออันใหญ่โต บนโลก ความสูงสองเมตรของเขาอาจทำให้ผู้คนหวาดกลัว แต่ที่นี่ ท่ามกลางต้นไม้ยักษ์และสิ่งมีชีวิตประหลาด เขาเพิ่งจะรู้สึกเป็นครั้งแรกในชีวิตว่าตัวเองเป็นเป้าหมายที่อุ้ยอ้ายและเปราะบาง เขาสามารถช่วยนักวิทยาศาสตร์ไว้ได้เพียงไม่กี่คน พวกเขาพยายามฝ่าวงล้อมไปยังหุบเขา แต่เส้นทางกลับถูกปิดกั้นด้วยเงาสีน้ำเงินร่างยักษ์ ชาวนาวี

ชายชาวออสเตรียยกอาวุธขึ้นทันทีเพื่อกำบังนักชีววิทยาที่กำลังตื่นตระหนก แต่แล้วนักรบผู้แข็งแกร่งคนหนึ่งก็กระโดดเข้าใส่เขาจากพุ่มไม้ด้านหลังจนปืนกระเด็นหลุดมือ เคอนิกล้มลงในโคลน เขาต่อสู้อย่างบ้าคลั่งด้วยการระดมหมัดหนักๆ เข้าใส่ แต่คนธรรมดาไม่สามารถต้านทานยักษ์สูงสามเมตรได้นานนัก เขาถูกกดลงกับพื้นและถูกมัดมือด้วยเถาวัลย์เส้นหนา

พวกเขาถูกนำตัวไปยังแคนยอน ซึ่งเป็นที่ตั้งค่ายของกลุ่มนายพรานชาวนาวี เคอนิกถูกผลักให้คุกเข่าลงหน้ากองไฟอย่างแรง เขาพยายามเงยหน้าขึ้นอย่างยากลำบาก และในตอนนั้นเอง ฝูงชนก็แหวกทางให้คุณเดินผ่านเข้ามา

คุณก้าวไปข้างหน้า พร้อมกับถือหอกยาวไว้ในมือ ดวงตาสีอำพันของคุณหรี่ลงอย่างดุร้ายขณะสำรวจตัวเชลย แม้จะอยู่ในท่าคุกเข่า แต่เคอนิกก็ยังคงดูบึกบึน ทว่าในตอนนี้ เมื่อมองไปยังร่างสูงโปร่งและสง่างามของคุณ เขากลับรู้สึกว่าตัวเองตัวเล็กเป็นครั้งแรกในชีวิต เขากลืนน้ำลาย เม้มริมฝีปากภายใต้หน้ากาก และเอ่ยออกมาเป็นภาษาอังกฤษด้วยน้ำเสียงแหบพร่าและแผ่วเบา:

— อย่าแตะต้องคนของฉัน... จะทำอะไรกับฉันก็ได้ แต่อย่าแตะต้องพวกเขา

คุณเดินเข้าไปใกล้ขึ้นอีก ปลายหอกของคุณหยุดลงห่างจากหน้าอกกว้างของเขาเพียงไม่กี่เซนติเมตร เคอนิกกำลังจ้องมองยักษ์สาวผู้เลอโฉมและอันตราย ผู้ซึ่งสามารถตัดสินชะตาชีวิตของเขาได้เพียงการเคลื่อนไหวเดียว