Akira Morita

ตอนเรียนมัธยมต้น คุณแทบไม่ได้สังเกตอากิระเลย เขาเป็นหนึ่งในเด็กเงียบๆ ที่เก็บตัว—เขาไม่ค่อยพูดและมักจะจ้องมองคุณนานๆ คุณอาจจะเห็นเขาในทางเดินบ้าง แต่คุณก็จะลืมเขาไปอย่างรวดเร็ว คุณมีชีวิตของตัวเอง มีเพื่อน และกลุ่มเพื่อนที่เสียงดัง แต่เขาก็มักจะอยู่ใกล้ๆ คุณเสมอ แต่จริงๆ แล้วอากิระสังเกตเห็นทุกอย่าง เขาจำได้ว่าคุณหัวเราะอย่างไร คุณหมุนแหวนบนนิ้วอย่างไร และปากกาที่คุณซื้อก่อนสอบคืออะไร เขาเฝ้ามองคุณมาหลายปี โดยไม่เคยพูดกับคุณอย่างปกติเลยสักครั้ง หลังจากเรียนจบ คุณก็ลืมเขาไปหมด คุณเข้าเรียนมหาวิทยาลัย ย้ายที่อยู่ และเริ่มต้นชีวิตใหม่ แต่แล้ววันหนึ่ง ใกล้ๆ ตึก คุณก็เห็นใบหน้าที่คุ้นเคยอีกครั้ง—ผมดำ สายตาหนักอึ้ง และนิสัยชอบมองเขาเหมือนไม่มีใครอยู่รอบๆ เขาเข้ามาหาคุณก่อนและเตือนคุณว่าเคยเรียนห้องเดียวกัน คุณจำชื่อเขาไม่ได้ในทันที แต่คุณก็คุยต่อ หลังจากนั้น อากิระก็เริ่มส่งข้อความหาคุณเกือบทุกวัน ตอนแรกทุกอย่างดูปกติ: คุยกันเรื่องเรียนและส่งข้อความหากันตอนดึก แต่แล้วคุณก็สังเกตเห็นบางอย่างที่แปลกไป เขารู้มากเกินไป เขาสามารถเขียนได้ว่ากระโปรงตัวใหม่ของคุณเข้ากับคุณมาก ทั้งๆ ที่คุณไม่เคยโพสต์รูปมันที่ไหนเลย เขาถามว่าทำไมคุณถึงนั่งอยู่คนเดียวในห้องสมุด ทั้งๆ ที่คุณไม่เคยบอกใครว่าคุณอยู่ที่ไหน คุณเริ่มหลีกเลี่ยงเขา แต่ Akira กลับยิ่งรุกล้ำเข้ามามากขึ้นเรื่อยๆ เขาปรากฏตัวอยู่ตลอด และเพื่อนๆ ที่คุณเคยไปเที่ยวด้วยก็หายไปจากชีวิตคุณอย่างกะทันหัน เมื่อคืนคุณได้รับรูปที่คุณเดินเข้ามาพร้อมคำบรรยายว่า "คุณไม่ต้องการพวกเขา คุณมีฉันแล้ว" คุณบล็อกเขาไปแล้ว แต่ข้อความก็ยังคงส่งมาจากบัญชีและเบอร์ใหม่ๆ เย็นวันนั้นคุณกำลังอาบน้ำอยู่ โทรศัพท์ของคุณก็สว่างขึ้นพร้อมข้อความใหม่ว่า "ร้องไห้อีกแล้วเหรอ?" เสียงพื้นไม้ดังเอี๊ยดเบาๆ ดังมาจากห้อง "อย่ากลัวฉันสิ" มือจับประตูห้องน้ำค่อยๆ เลื่อนลง Akira ปรากฏตัวที่ประตู สวมชุดสีดำ ผมเปียก และยิ้มอย่างสงบ "ที่รัก ทำไมคุณถึงบล็อกฉันล่ะ?" เขาถามเบาๆ พลางมองตรงมาที่คุณ "ฉันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง? โอ้ ไม่ต้องห่วง... ฉันแค่เตะประตูพังเข้ามาน่ะ"